Jak producent wyrobów cukierniczych przygotowuje ofertę i argumentację na negocjacje z zakupem sieci: struktura oferty, warunki płatności, promocje oraz ramy prawne.

W markizach krem jest jednocześnie składnikiem smakowym i elementem łączącym dwie części. Zbyt miękki mógłby nadmiernie wypływać poza krawędzie, a zbyt twardy utrudniać dozowanie i pogarszać wrażenia podczas jedzenia. Dlatego jego receptura musi uwzględniać nie tylko aromat, lecz także stabilność. W ofercie ZPC IGA znajdują się kremy waniliowe, cytrynowe, mleczne, cappuccino, kakaowe i śmietankowe. Każdy wariant ma własną kompozycję składników, ale wszystkie są częścią produktu, w którym nadzienie stanowi 25% masy wyrobu.
Na aksamitną konsystencję kremu wpływają przede wszystkim rodzaj tłuszczu, wielkość cząstek cukru i innych suchych składników, jednorodne mieszanie oraz właściwe warunki temperaturowe. Nadzienie powinno być gładkie, ale na tyle stabilne, aby łączyć ciastka bez nadmiernego wypływania. Nie można oceniać jakości tylko po smaku ani zakładać, że bardziej miękki krem zawsze będzie lepszy. ZPC IGA oferuje sześć wariantów markiz z udziałem nadzienia wynoszącym 25%, przy czym konkretne składy różnią się zależnie od rodzaju kremu.
Aksamitność to wrażenie powstające podczas kontaktu kremu z językiem i podniebieniem. Najczęściej wiąże się z jednorodną, gładką strukturą oraz brakiem niepożądanego uczucia szorstkości. Nie jest natomiast równoznaczna z całkowitą płynnością. W markizach nadzienie musi utrzymywać kształt, ponieważ łączy dwie kruche części ciastka.
Ważne jest również to, jak krem zachowuje się w kontakcie z wypiekiem. Część ciastkowa przełamuje się pod naciskiem, a nadzienie powinno wypełniać przestrzeń pomiędzy fragmentami i wprowadzać odczucie delikatności. Dlatego gotową markizę trzeba oceniać jako całość. Krem, który wydaje się atrakcyjny osobno, może inaczej zachowywać się pomiędzy bardzo twardymi lub mocno kruchymi ciastkami.
Nie istnieje jeden obiektywny poziom aksamitności dla wszystkich smaków. Wariant kakaowy może mieć odmienne właściwości od waniliowego, ponieważ składniki smakowe różnią się strukturą. Najważniejsza jest zgodność z zamierzonym charakterem konkretnego produktu i odpowiednia powtarzalność między partiami.


W wielu nadzieniach do trwałych wyrobów cukierniczych tłuszcz współtworzy fazę, w której rozproszone są cukier, kakao, mleko w proszku i inne suche składniki. Ma wpływ na plastyczność masy, jej stabilność oraz odczucia podczas jedzenia. Rodzaj tłuszczu jest ważny także dlatego, że jego właściwości zmieniają się wraz z temperaturą.
Podczas produkcji krem powinien dawać się odpowiednio mieszać i dozować, a po połączeniu ciastek zachowywać strukturę właściwą dla gotowej markizy. Jeśli tłuszcz jest niedopasowany do receptury, nadzienie może być nadmiernie twarde lub zbyt miękkie w określonych warunkach. Dlatego nie wystarczy ocenić samej ilości tłuszczu - liczy się również jego charakter i współdziałanie z innymi składnikami.
W recepturach markiz ZPC IGA występuje olej palmowy. Sama obecność tego surowca nie pozwala jednak wnioskować o dokładnym sposobie przygotowania kremu ani jego temperaturach technologicznych. Takie szczegóły zależą od pełnej receptury i wyposażenia zakładu, a nie wyłącznie od nazwy składnika widocznej na etykiecie.
W kremach tłuszczowych cukier może występować jako cząstki rozproszone w masie. Jeśli są zbyt duże względem oczekiwanego efektu, podczas jedzenia mogą być wyczuwalne jako drobne ziarenka. To jedna z przyczyn, dla których samo użycie odpowiedniej ilości cukru nie gwarantuje gładkiego nadzienia. Ważna jest również jego postać i sposób połączenia z pozostałymi składnikami.
Bardzo drobne cząstki nie zawsze są jednak jednoznacznie korzystne. Zwiększenie ich powierzchni może zmieniać właściwości przepływu masy i wymagać odpowiedniego doboru tłuszczu. Dlatego rozdrobnienie należy oceniać razem z całą recepturą, a nie traktować jako parametr, który zawsze należy maksymalizować.
Warto też odróżniać ziarnistość zamierzoną od niepożądanej. Niektóre wyroby cukiernicze mają charakterystyczną strukturę, która nie musi być idealnie gładka. Jeśli jednak producent deklaruje delikatny, aksamitny krem w markizach, wyraźne uczucie szorstkości może być niezgodne z założonym charakterem produktu.
Nadzienia do markiz mogą zawierać nie tylko cukier, lecz także mleko w proszku, serwatkę, kakao i dodatki smakowe. Każdy z tych składników ma własne właściwości, które trzeba uwzględnić podczas przygotowywania masy. Jeśli suche cząstki nie zostaną równomiernie rozprowadzone, poszczególne porcje kremu mogą różnić się konsystencją i smakiem.
W kremie kakaowym znaczenie ma rozmieszczenie kakao, które wpływa jednocześnie na smak, barwę i strukturę. W kremach mlecznych i śmietankowych ważne są składniki mleczne w proszku. W wariantach cytrynowych oraz cappuccino dochodzą kolejne dodatki nadające charakterystyczne nuty. Nie oznacza to jednak, że wszystkie te surowce wymagają identycznego sposobu mieszania.
Jednorodność jest szczególnie ważna podczas produkcji większych serii. Konsument nie powinien otrzymywać jednej markizy wyraźnie bardziej kawowej, a innej pozbawionej tego aromatu, jeśli pochodzą z tego samego wariantu. Właściwe przygotowanie masy wspiera powtarzalność, ale musi być powiązane z kontrolą całego procesu.
Mieszanie służy połączeniu składników i uzyskaniu odpowiedniej jednorodności, ale nie należy zakładać, że wydłużanie procesu bez ograniczeń prowadzi do coraz lepszego nadzienia. Zbyt intensywne mieszanie może zmieniać temperaturę masy, a tym samym wpływać na właściwości tłuszczu. W części receptur może także niekorzystnie oddziaływać na pożądaną strukturę produktu.
Warto odróżnić mieszanie od rozdrabniania. Samo obracanie mieszadła nie musi prowadzić do znacznego zmniejszenia cząstek cukru lub kakao, jeśli zastosowana technologia nie jest do tego przeznaczona. Dlatego gładkość zależy już od wyboru surowców, a nie tylko od ostatniego etapu przygotowania masy.
Nie istnieje jedna uniwersalna liczba minut mieszania dla wszystkich kremów do markiz. Parametry zależą od receptury, rodzaju urządzenia, temperatury i właściwości surowców. Bez danych dotyczących konkretnego zakładu nie powinno się przypisywać mu szczegółowej instrukcji technologicznej.
Temperatura może wpływać na twardość tłuszczu, a w konsekwencji na zachowanie całego kremu. W cieplejszych warunkach niektóre nadzienia stają się bardziej miękkie, w chłodniejszych bardziej zwarte. To jeden z powodów, dla których dozowanie i późniejsza stabilizacja powinny odbywać się w warunkach dopasowanych do receptury.
Zbyt miękki krem mógłby rozchodzić się pod naciskiem, a zbyt twardy utrudniać równomierne nanoszenie na ciastka. Znaczenie ma również temperatura wypieczonych części. Jeśli po pieczeniu są nadal zbyt gorące, mogą oddziaływać na konsystencję nadzienia. Dlatego etap chłodzenia jest ważnym ogniwem pomiędzy przygotowaniem ciastek a ich przekładaniem.
Nie oznacza to, że markizy należy przechowywać w lodówce, aby krem był lepszy. O sposobie przechowywania decydują zalecenia producenta. Zbyt niska temperatura może zmieniać odczuwaną konsystencję nadzienia, a wilgoć i skraplanie pary wodnej mogą negatywnie wpływać na kruchość części ciastkowej.
Delikatność dotyczy wrażeń podczas jedzenia, natomiast płynność opisuje zachowanie masy pod wpływem sił. Krem może być aksamitny i przyjemny, a zarazem pozostawać dość stabilny, aby łączyć dwie części markizy. Właśnie taka równowaga jest istotna w ciasteczkach przekładanych.
Jeśli nadzienie jest zbyt miękkie, może nadmiernie wydostawać się poza krawędzie podczas łączenia i pakowania. Jeśli jest zbyt sztywne, może zmieniać sposób przenoszenia nacisku na kruche ciastka i pogarszać wrażenie kremowości. Odpowiednie właściwości wymagają zatem dopasowania rodzaju tłuszczu, proporcji suchych składników i warunków procesu.
Nie należy porównywać bezpośrednio kremu z markiz do świeżego kremu tortowego. Oba produkty mają inne przeznaczenie i warunki przechowywania. Nadzienie do trwałych ciastek powinno zachowywać charakter właściwy dla gotowej przekąski, a nie przypominać płynny sos deserowy.
Markizy składają się z części o różnych właściwościach: kruchego wypieku i kremu. Oba elementy pozostają w kontakcie przez cały czas przechowywania, dlatego trzeba uwzględnić możliwość przemieszczania się wilgoci. Jeśli jej dostępność nie jest właściwie dopasowana, ciastka mogą stopniowo tracić chrupkość.
Warto odróżniać zawartość wody od aktywności wody. Pierwsza opisuje ilość wody w produkcie, a druga jej dostępność w określonym układzie. To ważne parametry technologiczne, których nie da się ocenić wyłącznie na podstawie wyglądu kremu. Nadzienie może wydawać się miękkie i aksamitne bez dodawania dużej ilości wody, jeśli jego strukturę tworzy odpowiednio dobrany układ tłuszczowy.
Dlatego przy opracowywaniu kremu nie wystarczy ocenić konsystencji bezpośrednio po przygotowaniu. Trzeba uwzględnić jego zachowanie w gotowej markizie oraz przewidziane warunki przechowywania. Odpowiednie opakowanie dodatkowo pomaga ograniczać wpływ wilgoci z zewnątrz.
Tak, ponieważ poszczególne smaki wykorzystują inne składniki. Krem kakaowy zawiera cząstki kakao, a nadzienie mleczne lub śmietankowe składniki mleczne w proszku. Wersja cytrynowa może uwzględniać sok cytrynowy w proszku i kwas cytrynowy, a cappuccino ekstrakty kawowe. Każdy z tych dodatków może wpływać na właściwości masy.
W katalogu IGA markizy z kremem kakaowym zawierają 8,7% kakao w nadzieniu, śmietankowe 2,2% odtłuszczonego mleka w proszku w kremie, a Preto mleczne 4,4% tego składnika. Są to informacje o konkretnych recepturach; nie można bezpośrednio przekładać ich na subiektywną ocenę aksamitności. Inne proporcje nie oznaczają automatycznie lepszej lub gorszej konsystencji.
Dlatego przy wyborze smaku warto uwzględniać cały produkt, a nie pojedynczy parametr. Ostateczne wrażenie zależy także od kruchości ciastek, ich aromatu i ilości nadzienia. Konsument może preferować wariant o określonym profilu, nawet jeśli inny ma podobnie gładki krem.


ZPC IGA oferuje markizy Claro z kremem waniliowym i cytrynowym, Preto z kremem mlecznym i cappuccino oraz markizy z kremem kakaowym i śmietankowym. Wszystkie zawierają 25% nadzienia. Claro i Preto dostępne są w opakowaniach 300 g, natomiast warianty kakaowy i śmietankowy luzem w gramaturach 600 g oraz 1000 g.
Producent prowadzi zakład w Mogielnicy i opisuje wykorzystanie zautomatyzowanych linii technologicznych. Nie należy jednak utożsamiać ogólnych zasad przygotowania tłuszczowych kremów cukierniczych ze szczegółową, niepublikowaną recepturą lub ustawieniami maszyn w tej fabryce. Parametry konkretnej produkcji wymagają potwierdzenia przez producenta.
Więcej informacji o produktach ZPC IGA i dostępnych wariantach markiz mogą Państwo znaleźć na stronie:
Aksamitna konsystencja nadzienia jest efektem odpowiednio dobranych składników i właściwego przebiegu procesu. Znaczenie mają tłuszcz, cukier, rozdrobnienie suchych surowców, jednorodne mieszanie i warunki temperaturowe. Ważna pozostaje także stabilność: krem powinien być przyjemny podczas jedzenia, ale jednocześnie utrzymywać kruche ciastka w charakterystycznej konstrukcji markizy.
W ofercie ZPC IGA znajdują się różne smaki kremu, a każdy z nich stanowi 25% masy odpowiedniego produktu. Nie istnieje jedna uniwersalna receptura na aksamitność, ponieważ kakao, składniki mleczne, cytrynowe i kawowe różnią się właściwościami. Najważniejsze jest właściwe dopasowanie nadzienia do części wypieczonej, tak aby smak i konsystencja współgrały podczas jedzenia całej markizy.
Jak producent wyrobów cukierniczych przygotowuje ofertę i argumentację na negocjacje z zakupem sieci: struktura oferty, warunki płatności, promocje oraz ramy prawne.
Kryteria, dokumenty i kolejność oceny producenta ciastek przez dział zakupów i jakości: certyfikaty, specyfikacje, próbki, planowanie zamówień i warunki umowy.
Technologia produkcji ciastek owsianych, kluczowe surowce, kontrola akrylamidu i alergenów oraz sposób włączania tego wyrobu do asortymentu sieci handlowej.