Iga - producent wyrobów cukierniczych logo

Audyt u producenta przed podpisaniem umowy – lista kontrolna kupca

Lista kontrolna audytu u producenta z polami oceny dokumentów i obszarów produkcji

Współpraca B2B z producentem wyrobów cukierniczych powinna zaczynać się od oceny dokumentów, a dopiero następnie od wizyty w zakładzie, ponieważ audyt przeprowadzony bez wcześniejszej analizy certyfikatów, raportów i specyfikacji sprowadza się do ogólnego wrażenia z obchodu hal. Audyt przed podpisaniem umowy ma potwierdzić trzy rzeczy: że zakład kontroluje zagrożenia dla bezpieczeństwa żywności, że potrafi powtarzalnie wytwarzać wyrób zgodny ze specyfikacją oraz że spełnia wymagania odbiorcy w zakresie dokumentacji, opakowań i zasad etycznych.

Artykuł przedstawia listę kontrolną kupca: zakres audytu pierwszej, drugiej i trzeciej strony, dokumenty do analizy przed wizytą, obszary kontroli na miejscu, skale ocen standardów, audyty społeczne i środowiskowe oraz macierz decyzyjną wspierającą zatwierdzenie dostawcy. Przykłady dotyczą wyrobów trwałych, a kryteria można stosować do każdej grupy asortymentowej.

W skrócie. Audyt przed umową weryfikuje zdolność dostawcy do wytwarzania i dokumentowania wyrobu zgodnie ze specyfikacją. Nie zastępuje certyfikatu zakładu, lecz go uzupełnia.

  • Certyfikat standardu uznanego przez GFSI potwierdza system zarządzania w dniu audytu, a audyt kupca (drugiej strony) sprawdza wymagania specyficzne dla produktu i kontraktu.
  • Analiza dokumentów przed wizytą skraca czas audytu na miejscu i pozwala skupić się na obszarach ryzyka.
  • Ocena raportu certyfikacyjnego obejmuje liczbę i rodzaj niezgodności oraz sposób ich zamknięcia, a nie samą ocenę literową.
  • Audyty społeczne (SMETA, amfori BSCI) i środowiskowe mają odrębny zakres, a ich wymaganie zależy od odbiorcy.
  • Decyzję o zatwierdzeniu podejmuje się na podstawie macierzy z wagami kryteriów i warunkami zamknięcia niezgodności.

Rodzaje audytów i granice certyfikatu

W ocenie dostawcy rozróżnia się trzy rodzaje audytów. Audyt pierwszej strony przeprowadza zakład na własny system, audyt drugiej strony – kupiec lub jego przedstawiciel, a audyt trzeciej strony – niezależna jednostka certyfikująca. Certyfikat wydany w wyniku audytu trzeciej strony potwierdza zgodność systemu ze standardem w określonym zakresie i terminie, ale nie obejmuje wymagań specyficznych dla produktu, opakowania i kontraktu, które kupiec weryfikuje własnym audytem.

Rodzaj audytuWykonawcaCelOgraniczenie
Pierwszej stronyZakład (audyt wewnętrzny)Weryfikacja własnego systemu i przygotowanie do audytów zewnętrznychBrak niezależności oceny
Drugiej stronyKupiec lub jego przedstawicielWymagania kontraktu, specyfikacji i opakowaniaZależność od kompetencji audytora i czasu wizyty
Trzeciej stronyJednostka certyfikującaZgodność ze standardem (np. BRCGS, IFS, FSSC 22000)Zakres standardu, a nie wymagania konkretnego kupca

Rola GFSI i uznawanych standardów

GFSI (Global Food Safety Initiative) powstała w 2001 r. z inicjatywy detalistów w celu harmonizacji norm bezpieczeństwa żywności. Sama nie certyfikuje przedsiębiorstw, lecz uznaje programy certyfikacji spełniające jej wymagania benchmarkowe. Lista z 2026 r. obejmuje m.in. BRCGS Food Safety Issue 9, IFS Food w wersji 8, FSSC 22000 w wersji 6 oraz SQF Edition 9. Uznanie przez GFSI ułatwia wzajemne rozpoznawanie certyfikatów, ale nie zwalnia kupca z oceny zakresu.

Zakres certyfikatu

Certyfikat wskazuje lokalizację, kategorie produktów i procesy objęte audytem. Kupiec porównuje te elementy z asortymentem, który zamierza zamówić. W zakładzie ZPC IGA w Mogielnicy obowiązuje certyfikat BRCGS Food Safety Issue 9, kategoria 14 (Bakery), z oceną AA w audycie zapowiedzianym (jednostka certyfikująca LRQA), oraz certyfikat RSPO Supply Chain w modelu Segregated (jednostka Intertek). Oba certyfikaty dotyczą zakładu w Mogielnicy.

Analiza dokumentów przed wizytą w zakładzie

Przed wizytą kupiec otrzymuje od dostawcy zestaw dokumentów, których analiza pozwala sformułować plan audytu. Zestawienie poniżej wskazuje, co sprawdzać w poszczególnych dokumentach i jakie sygnały wymagają wyjaśnienia na miejscu.

DokumentCo sprawdzićSygnał ostrzegawczy
Certyfikat standarduZakres, kategoria produktów, ważność, jednostka certyfikującaZakres nie obejmuje produktu lub lokalizacji
Raport z audytuLiczba i rodzaj niezgodności, status zamknięciaNiezgodności powtarzające się, brak planu działań
Plan HACCPAnaliza zagrożeń, CCP, limity krytyczneCCP bez limitów lub zapisów monitorowania
Specyfikacja i karta technicznaParametry krytyczne, alergeny, DMTRozbieżność z ofertą
Procedura identyfikowalności i wycofaniaWynik ostatniego testu, lista kontaktówBrak testu w cyklu rocznym
Deklaracje zgodności materiałów opakowaniowychZgodność z rozporządzeniami 1935/2004, 2023/2006 i 10/2011Brak deklaracji dla folii lub wyprasek
Wyniki badańCzęstotliwość, reprezentatywność (np. akrylamid, mikrobiologia)Brak badań po zmianie receptury

Ocena raportu certyfikacyjnego

Ocena literowa nie wystarcza do podjęcia decyzji. W skali BRCGS stosuje się oceny AA, A, B, C i D (oraz brak certyfikatu), a znak „+” oznacza audyt niezapowiedziany. Według opracowań ocena AA dopuszcza do pięciu niezgodności drobnych, ocena A – do dziesięciu, a niezgodność krytyczna oznacza brak certyfikatu; granice dla ocen C i D różnią się w źródłach i wymagają sprawdzenia w dokumentach standardu. Niezgodności zamyka się według opracowań w ciągu 28 dni. Dla kupca ważniejsze od oceny jest to, w jakich obszarach pojawiły się niezgodności (alergeny, identyfikowalność, kontrola ciał obcych), czy powtarzają się z poprzedniego audytu i jakie dowody zamknięcia przedstawiono. Po ocenie C+ lub D+ kolejny audyt przypada według stanowiska BRCGS sześć miesięcy po ostatnim.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Standardy BRCGS, IFS i FSSC 22000 – aktualne wersje i terminy

Przy analizie certyfikatu należy sprawdzić, według której wersji standardu go wydano, ponieważ okresy przejściowe powodują, że równolegle obowiązują dokumenty różnych edycji. Poniższe informacje oparto na komunikatach instytucji standardów i jednostek akredytujących; terminy przejścia dla FSSC 22000 pochodzą z biuletynu UKAS i wymagają potwierdzenia w dokumentach właściciela standardu.

  • BRCGS Food Safety Issue 9 został wydany w sierpniu 2022 r., audyty według niego prowadzi się od 1 lutego 2023 r.; składa się z dziewięciu sekcji, w tym planu HACCP, standardów zakładu, kontroli produktu i procesu oraz stref ryzyka produkcyjnego. Issue 10 nie został wydany; konsultacja zamknięta w lutym 2026 r. nie wskazuje daty publikacji.
  • IFS Food w wersji 8: audyty są obowiązkowe od 1 stycznia 2024 r.; kolejnej wersji nie zapowiedziano.
  • FSSC 22000 w wersji 7 został opublikowany 7 maja 2026 r.; według biuletynu UKAS audyty według wersji 7 rozpoczną się 1 kwietnia 2027 r., audyty wersji 6 ustaną 1 maja 2027 r., a wszystkie certyfikaty mają działać według wersji 7 do 30 kwietnia 2028 r. Wersja 6 pozostaje na liście GFSI, a status wersji 7 nie został potwierdzony.

Wariant audytu i częstotliwość

W opcji zapowiedzianej standard BRCGS przewiduje obowiązkowy audyt niezapowiedziany co najmniej raz na trzy lata; rok wskazuje jednostka certyfikująca, a dokładna data nie jest znana zakładowi. Dostępny jest też wariant mieszany, łączący część zdalną z wizytą na miejscu. Kupiec uwzględnia wariant i historię ocen, bo audyt niezapowiedziany lepiej odzwierciedla codzienną praktykę niż audyt zapowiedziany.

Kultura bezpieczeństwa i jakości

Issue 9 istotnie zmienił klauzulę 1.1.2 dotyczącą kultury bezpieczeństwa i jakości po konsultacjach branżowych. W audycie kupca ocenę tę uzupełnia się obserwacją praktyki: sposobu zgłaszania odchyleń przez operatorów, dostępności kierownictwa produkcji i realności szkoleń. Obserwacje te nie mają wartości liczbowych, ale pozwalają ocenić, czy dokumentacja odpowiada praktyce.

Lista kontrolna na miejscu – kolejność wizyty i obszary obchodu

Wizyta powinna mieć plan uzgodniony z zakładem, obejmujący zakres, godziny, osoby i dostępność zapisów. Kolejność ma znaczenie: obchód zgodny z przepływem produktu, od przyjęcia surowców do wysyłki, ułatwia powiązanie zapisów z obserwacjami.

  1. Spotkanie otwierające: cel, zakres, zasady raportowania i kontakty.
  2. Przegląd dokumentów uzgodnionych w analizie wstępnej oraz zmian od ostatniego audytu.
  3. Obchód zakładu zgodny z przepływem: przyjęcie, magazyn surowców, produkcja, pakowanie, magazyn wyrobów, wysyłka.
  4. Weryfikacja zapisów na próbie: parametry CCP, kontrole przyjęcia, zapisy z pakowania i etykietowania.
  5. Test identyfikowalności wybranej partii wraz z bilansem masy.
  6. Rozmowy z personelem produkcji i jakości dotyczące praktyki działania.
  7. Spotkanie zamykające z ustnym podsumowaniem niezgodności i uzgodnieniem terminu raportu.

Obszary obchodu

W magazynie surowców ocenia się rotację (FEFO), oddzielenie alergenów, oznakowanie otwartych opakowań i warunki przechowywania. W strefie produkcji – higienę personelu, kontrolę ciał obcych, czystość linii po przezbrojeniu i oznakowanie półproduktów. W pakowaniu – kontrolę zgodności etykiety z wyrobem, detekcję ciał obcych i zapis partii. Przy ocenie producenta biszkoptów lub innych wyrobów oferowanych w wielu gramaturach należy sprawdzić, w jaki sposób zakład zapobiega pomyłkom opakowań i etykiet przy częstych przezbrojeniach linii pakującej.

Identyfikowalność, alergeny i ciała obce – próby w trakcie audytu

Większą wartość dowodową niż opis procedury ma próba wykonana w trakcie wizyty. Kupiec wybiera partię wyrobu dostarczoną wcześniej lub gotową do wysyłki i prosi o odtworzenie jej historii: partii surowców, opakowań i przerobu, zapisów parametrów produkcyjnych oraz wysyłek. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 w art. 18 wymaga identyfikowalności na wszystkich etapach oraz możliwości wskazania dostawcy i odbiorcy. Według opracowań standard BRCGS (klauzula 3.9) przewiduje test w ustalonej częstotliwości, nie rzadziej niż raz w roku, z bilansem masy i zachowaniem wyników. Czas odtworzenia historii oraz zgodność bilansu z kryterium zakładu są mierzalnymi wynikami próby, które zapisuje się w raporcie audytu. Treść ma charakter informacyjny; przepisy należy weryfikować w aktualnym brzmieniu.

Zarządzanie alergenami

Alergeny wymagają oceny w całym łańcuchu: od deklaracji dostawców surowców, przez rozdzielenie w magazynie i na linii, po przezbrojenia i oznakowanie. Wykaz 14 substancji z załącznika II rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 obejmuje m.in. zboża zawierające gluten, jaja, mleko, orzechy, soję i sezam; w wykazie składników muszą być wyróżnione krójem odróżniającym je od reszty listy. Według opracowań klauzula 5.3 standardu BRCGS ma status wymagania fundamentalnego, więc niezgodność w tym obszarze ma szczególną wagę dla wyniku audytu. W strefie produkcji sprawdza się plan przezbrojeń, zapisy weryfikacji skuteczności mycia, postępowanie z przerobem oraz oznakowanie półproduktów zawierających alergeny.

Ciała obce i etapy nadziewania

W wyrobach z nadzieniem, takich jak delicje z galaretką, dodatkowych kontroli wymagają etapy dozowania nadzienia i polewy. Przy ocenie producenta delicji sprawdza się kontrolę masy dozowania, filtrację nadzień, parametry aktywności wody komponentów oraz sposób postępowania z przerobem nadzienia. Detekcja ciał obcych na końcu linii uzupełnia kontrole procesowe, ale ich nie zastępuje: zapis odrzutów i analiza ich przyczyn pozwalają ocenić, czy system uczy się na odchyleniach.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Audyty społeczne i środowiskowe – SMETA, amfori BSCI i RSPO

Odbiorcy handlowi poza bezpieczeństwem żywności oceniają warunki pracy, etykę biznesu i wpływ środowiskowy. Wymagany rodzaj audytu zależy od odbiorcy i nie ma jednego uniwersalnego standardu w obrocie B2B, dlatego kupiec powinien określić go przed rozpoczęciem kwalifikacji i podać dostawcy z wyprzedzeniem.

SMETA i amfori BSCI

SMETA (Sedex Members Ethical Trade Audit) obejmuje zawsze dwa filary: standardy pracy oraz zdrowie i bezpieczeństwo. Wariant czterofilarowy dodaje środowisko i etykę biznesu; według Sedex około 70% audytów ma wariant czterofilarowy. Odniesieniem są ETI Base Code, konwencje ILO i prawo lokalne, a najnowszą wersją jest SMETA 7 z 2024 r. Inicjatywa amfori BSCI (Business Social Compliance Initiative) wymaga od dostawców podpisania Kodeksu Postępowania opartego na wytycznych OECD, ONZ i ILO. Audyt obejmuje 81 pytań w 13 obszarach, odbywa się w cyklu dwuletnim, a wynik ma skalę A–E z wizytą kontrolną przy wyniku poniżej B. BSCI nie jest certyfikatem. Program amfori BEPI dotyczy ryzyk środowiskowych; jego zakres audytowy wymaga sprawdzenia u właściciela programu.

RSPO i łańcuch dostaw oleju palmowego

Według opisu modeli RSPO Identity Preserved dotyczy oleju z jednego identyfikowalnego źródła, Segregated – z wielu certyfikowanych źródeł oddzielonych od konwencjonalnego, Mass Balance – oleju mieszanego z konwencjonalnym i rozliczanego bilansem, a Book and Claim – kredytów bez weryfikacji fizycznej dostawy. Zasady oznakowania wymagają licencji znaku towarowego i numeru licencji; modele IP i SG odpowiadają oznaczeniu CERTIFIED, Mass Balance – MIXED, a kredyty – CREDITS i nie mogą sugerować, że produkt zawiera zrównoważony olej palmowy. Obowiązuje norma RSPO Supply Chain Certification Standard 2020; przegląd z lat 2025–2026 zakłada zatwierdzenie nowej wersji w 2026 r. bez ustalonej daty wejścia w życie. Zakład ZPC IGA posiada certyfikat RSPO Supply Chain w modelu Segregated.

Raportowanie zrównoważonego rozwoju po Omnibus I

Dyrektywa Omnibus I, opublikowana 26 lutego 2026 r., zawęża zakres CSRD do spółek UE zatrudniających ponad 1 000 osób i mających obrót netto powyżej 450 mln euro. Spółki poniżej 1 000 pracowników mogą według opisu zmian odmówić informacji wykraczających poza dobrowolne standardy dla MŚP. Wniosek interpretacyjny: typowy producent z segmentu MŚP nie raportuje według CSRD, a presja ze strony odbiorców jest ograniczona; termin transpozycji do prawa krajowego upływa 19 marca 2027 r. i status krajowych prac nie został tu potwierdzony.

Opakowania, etykiety i dokumentacja zgodności

Audyt dokumentacji opakowań obejmuje trzy poziomy: materiały w kontakcie z żywnością, zgodność opakowania z przepisami środowiskowymi i poprawność oznakowania. Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 ustanawia ogólne zasady dla materiałów w kontakcie z żywnością, (WE) nr 2023/2006 – dobrą praktykę produkcyjną, a (UE) nr 10/2011 – wymagania dla tworzyw sztucznych, w tym deklarację zgodności. Rozporządzenie (UE) 2022/1616 dotyczy wyłącznie recyklowanych tworzyw sztucznych i nie jest ogólnym aktem o deklaracji zgodności dla wszystkich materiałów.

Rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR) stosuje się od 12 sierpnia 2026 r. Według opracowań wtórnych wprowadza ono m.in. limity PFAS w opakowaniach mających kontakt z żywnością, wymogi oceny zgodności i deklaracji zgodności UE oraz kolejne etapy: znakowanie od 2028 r. i recyklowalność od 2030 r. Wytyczne Komisji opublikowano 30 marca 2026 r. (jako projekt do czasu wersji językowych), a krajowy projekt ustawy o opakowaniach (UC100) pozostaje w toku legislacyjnym. Kupiec ustala, kto w łańcuchu jest „producentem opakowania” w rozumieniu PPWR, ponieważ różni się on od producenta w sensie rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR).

Etykieta i dane logistyczne

Kontrola etykiet obejmuje wykaz składników, wyróżnienie alergenów, format DMT (do trzech miesięcy dzień i miesiąc, powyżej trzech do osiemnastu miesiąc i rok), czytelność (wysokość małej litery x co najmniej 1,2 mm, a na małych opakowaniach poniżej 80 cm² co najmniej 0,9 mm) oraz kody GTIN-13 i GTIN-14. Etykieta logistyczna zawiera numer SSCC w kodzie GS1-128, a dane o dostawie przekazuje się w komunikatach EDI, takich jak ORDERS, DESADV i INVOIC. Zawartość tłuszczów trans innych niż naturalnie występujące w tłuszczu zwierzęcym ogranicza rozporządzenie (UE) 2019/649 do 2 g na 100 g tłuszczu w dostawach do detalu, a wyniki badań akrylamidu odnoszą się do poziomów odniesienia z rozporządzenia (UE) 2017/2158.

Ocena wyniku audytu i macierz decyzyjna

Niezgodności klasyfikuje się według wpływu na bezpieczeństwo żywności: krytyczne (w BRCGS prowadzą do braku certyfikatu), poważne i drobne. Kupiec stosuje własną skalę, w której każde ustalenie ma właściciela po stronie dostawcy, termin zamknięcia, wymagany dowód (zapis, dokumentacja fotograficzna, protokół weryfikacji) i datę weryfikacji. Macierz poniżej porządkuje kryteria zatwierdzenia; wagi mają charakter jakościowy i są ustalane przez kupca zgodnie z polityką jakości.

KryteriumWagaWarunek akceptacji
Bezpieczeństwo żywności (HACCP, alergeny)WysokaBrak otwartych niezgodności krytycznych i poważnych
Identyfikowalność i wycofanieWysokaWynik testu zgodny z kryteriami, aktualna lista kontaktów
Zgodność ze specyfikacją i powtarzalnośćWysokaWyniki próbek i badań w tolerancjach
Opakowania i dokumentacja zgodnościŚredniaKomplet deklaracji, zgodność z PPWR
Logistyka i dane (GTIN, SSCC, EDI)ŚredniaZgodność z wymaganiami odbiorcy
Audyty społeczne i środowiskoweZależna od odbiorcyAktualny raport lub plan działań
Warunki handloweŚredniaUzgodnione w umowie i specyfikacji

Warunki zatwierdzenia i kolejne kroki

Zatwierdzenie może mieć formę pełną, warunkową (z planem działań korygujących i terminami) albo odmowy. Po pozytywnej decyzji następują etapy techniczne i handlowe: ocena próbek, opisana we wpisie Próbki i testy produktów – jak sprawdzić ciastka przed wdrożeniem, przygotowanie danych do zapytania zgodnie ze wpisem Zapytanie ofertowe na produkcję ciastek – jakie dane przygotować? oraz uzgodnienie wielkości zamówienia, której dotyczy wpis Minimalna wielkość partii w produkcji ciastek – od czego zależy MOQ?. Zasady pierwszych dostaw, w tym wzmożona kontrola przyjęcia i okres obserwacji, zapisuje się w umowie lub specyfikacji logistycznej.

Kryteria wyboru producenta, które można odnieść do innych grup wyrobów, opisuje wpis Jak wybrać producenta herbatników do współpracy B2B?, a przebieg współpracy przy produkcji pod zamówienie – wpis Wafle na zamówienie – jak wygląda współpraca z producentem?.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Monitorowanie dostawcy po zatwierdzeniu – wskaźniki i ponowna ocena

Zatwierdzenie dostawcy nie kończy procesu kwalifikacji. Po rozpoczęciu dostaw kupiec monitoruje wskaźniki, które odzwierciedlają działanie systemu jakości w praktyce, i porównuje je z wynikami audytu. Zestaw wskaźników powinien być krótki i mierzalny z danych, które kupiec już posiada w systemach przyjęcia i reklamacji.

  • terminowość i kompletność dostaw (OTIF – on time, in full) liczona względem potwierdzonego zamówienia,
  • liczba i struktura reklamacji jakościowych w odniesieniu do wolumenu dostaw, z podziałem na przyczyny (ciała obce, alergeny, uszkodzenia, DMT),
  • czas odpowiedzi dostawcy na reklamację i kompletność analizy przyczyn źródłowych,
  • terminowość zamknięcia działań korygujących (CAPA) zgłoszonych po audycie,
  • zgodność dokumentów dostawy (SSCC, kody partii, DMT) z danymi w awizie,
  • liczba zmian zgłoszonych przez dostawcę (PCN) oraz zgodność trybu ich zgłaszania z umową.

Ponowna ocena i audyt doraźny

Częstotliwość ponownej oceny zależy od ryzyka i wyników monitoringu. Zdarzenia uruchamiające audyt doraźny obejmują wycofanie produktu, powtarzające się reklamacje dotyczące alergenów lub ciał obcych, utratę lub zawieszenie certyfikatu, istotną zmianę procesu lub lokalizacji oraz zmianę właściciela zakładu. Wynik monitoringu i ponownej oceny jest wejściem do rozmów o warunkach handlowych na kolejny okres.

Najczęściej zadawane pytania

Czy certyfikat BRCGS lub IFS zastępuje audyt kupca?

Nie. Certyfikat potwierdza zgodność systemu zarządzania ze standardem w określonym zakresie i terminie, ale nie obejmuje wymagań konkretnego produktu, opakowania ani kontraktu. Audyt kupca (drugiej strony) weryfikuje te elementy oraz sprawdza, czy praktyka zakładu odpowiada dokumentacji. Certyfikat skraca i porządkuje audyt, ale go nie eliminuje.

Jak interpretować ocenę AA w raporcie BRCGS?

Ocena AA jest pierwszym stopniem skali AA–D i według opracowań dopuszcza do pięciu niezgodności drobnych. Znak „+” oznacza audyt niezapowiedziany. Sama ocena nie wystarcza do decyzji: kupiec analizuje obszary niezgodności, ich powtarzalność i dowody zamknięcia. Granice dla niższych ocen różnią się w źródłach i wymagają sprawdzenia w dokumentach standardu.

Jak często powinno się audytować dostawcę?

Częstotliwość audytów drugiej strony ustala kupiec na podstawie oceny ryzyka, wyników poprzednich audytów i historii reklamacji. W standardzie BRCGS opcja zapowiedziana przewiduje obowiązkowy audyt niezapowiedziany co najmniej raz na trzy lata, a po ocenie C+ lub D+ kolejny audyt przypada sześć miesięcy po ostatnim. Jednolitych wymagań dla audytów kupca nie określa żaden z opisanych standardów.

Czy SMETA i amfori BSCI są certyfikatami?

amfori BSCI nie jest certyfikatem: to system audytów z oceną w skali A–E, cyklem dwuletnim i wizytą kontrolną przy wyniku poniżej B. SMETA jest metodyką audytu etycznego w wariancie dwu- lub czterofilarowym. To, który wariant jest wymagany, zależy od odbiorcy, więc kupiec powinien określić go w wymaganiach kwalifikacyjnych.

Które standardy uznane przez GFSI są aktualne?

Według listy GFSI z 2026 r. uznane są m.in. BRCGS Food Safety Issue 9, IFS Food w wersji 8, FSSC 22000 w wersji 6 oraz SQF Edition 9. FSSC 22000 ma już następcę w wersji 7 (opublikowaną 7 maja 2026 r.), a jej status w GFSI nie został potwierdzony. Przy ocenie certyfikatu należy więc sprawdzić edycję i datę ważności.

Podsumowanie i dalsze kroki

Audyt przed podpisaniem umowy jest procesem obejmującym analizę dokumentów, wizytę z próbami praktycznymi i ocenę według macierzy, a nie jednorazowym obchodem zakładu. Wartość informacyjną mają przede wszystkim raport certyfikacyjny z analizą niezgodności, test identyfikowalności wykonany na miejscu, sprawdzenie zarządzania alergenami oraz komplet dokumentów opakowaniowych. Wynik audytu warunkuje zatwierdzenie pełne, warunkowe lub odmowę i stanowi punkt wyjścia monitoringu dostawcy.

Zapraszamy do przesłania zapytania w sprawie współpracy z producentem wyrobów cukierniczych. Dział Handlowy ZPC IGA przygotowuje wycenę B2B i pakiet próbek, a warunki, w tym MOQ, są ustalane indywidualnie. Zapytanie można przesłać przez stronę kontakt z działem handlowym.

Skomentuj i oceń artykuł
0 0 głosy
Ocena artykułu
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Wypełnij formularz kontaktowy



    Zobacz nasze ostatnie wpisy
    Wybór producenta ciastek – kryteria oceny dostawcy przez dział zakupów

    Kryteria, dokumenty i kolejność oceny producenta ciastek przez dział zakupów i jakości: certyfikaty, specyfikacje, próbki, planowanie zamówień i warunki umowy.

    Czytaj więcej
    Ciastka owsiane – technologia, surowce i miejsce w ofercie sieci

    Technologia produkcji ciastek owsianych, kluczowe surowce, kontrola akrylamidu i alergenów oraz sposób włączania tego wyrobu do asortymentu sieci handlowej.

    Czytaj więcej
    Audyty społeczne SMETA i BSCI – wymagania wobec dostawców żywności

    Zakres, filary i system ocen audytów SMETA oraz amfori BSCI, różnice względem certyfikatu BRCGS i kolejność przygotowania zakładu produkcji żywności do audytu odbiorcy.

    Czytaj więcej

    Copyright © 2026 - iga.com.pl

    Polityka prywatności