Technologia produkcji ciastek owsianych, kluczowe surowce, kontrola akrylamidu i alergenów oraz sposób włączania tego wyrobu do asortymentu sieci handlowej.

Certyfikat BRCGS Food Safety Issue 9 jest dla dostawcy do sieci handlowej niezależnym potwierdzeniem, że system zarządzania bezpieczeństwem żywności w zakładzie został oceniony przez jednostkę certyfikującą według jednolitego standardu. Dla działu jakości odbiorcy jest dokumentem wejściowym do kwalifikacji dostawcy, a dla działu zakupów – jedną z przesłanek oceny ryzyka ciągłości dostaw. Nie przesądza jednak o zgodności konkretnego wyrobu ze specyfikacją odbiorcy.
Artykuł omawia strukturę standardu, odczyt certyfikatu, granice jego zakresu oraz powiązania z przepisami UE istotnymi dla wyrobów cukierniczych trwałych. Punktem odniesienia jest zakład ZPC IGA w Mogielnicy – producent wyrobów cukierniczych z certyfikatem BRCGS Food Safety Issue 9 w kategorii 14 (Bakery), z oceną AA w audycie zapowiedzianym (jednostka certyfikująca LRQA). Stan informacji: 4 listopada 2026 r.
W skrócie. BRCGS Food Safety Issue 9 jest dobrowolnym standardem prywatnym, uznanym przez GFSI. Certyfikat dokumentuje wynik niezależnego audytu systemu zakładu, ale nie zastępuje wymagań prawnych ani specyfikacji odbiorcy.
Spis treści
BRCGS Food Safety jest standardem prywatnym i dobrowolnym: żaden przepis prawa unijnego ani krajowego nie nakłada obowiązku jego posiadania. Wymóg certyfikacji powstaje na poziomie kontraktu – w kodeksie dostawcy, specyfikacji jakościowej lub regulaminie kwalifikacji obowiązującym u danego odbiorcy. Kryteria takie jak akceptowane programy certyfikacji, minimalna ocena czy wymagany tryb audytu należy zatem odczytywać z dokumentów konkretnego odbiorcy, a nie z założeń o praktyce branżowej.
Obowiązującą edycją jest Issue 9, wydana w sierpniu 2022 r.; audyty według niej prowadzi się od 1 lutego 2023 r., a certyfikaty wydane według Issue 8 zachowywały ważność do końca terminu wskazanego na dokumencie. BRCGS przeprowadziło konsultację dotyczącą Issue 9 i przyszłej Issue 10, z terminem składania uwag do 15 lutego 2026 r. Według stanu na 4 listopada 2026 r. Issue 10 nie została opublikowana i nie podano daty jej wydania (komunikat BRCGS o konsultacji). Dział jakości odbiorcy powinien więc sprawdzać, czy certyfikat dostawcy wskazuje Issue 9, oraz śledzić komunikaty programu przed zmianą edycji.
Wymagania wzorcowe GFSI (Benchmarking Requirements) opracowano w 2001 r. z inicjatywy detalistów, aby zharmonizować normy bezpieczeństwa żywności. Sama GFSI nie certyfikuje przedsiębiorstw – uznaje programy certyfikacji spełniające te wymagania. Na liście z 2026 r. znajdują się m.in. BRCGS Food Safety Issue 9, IFS Food w wersji 8, FSSC 22000 w wersji 6 oraz SQF Edition 9 (wykaz programów uznanych przez GFSI). Wersje programów się zmieniają: FSSC 22000 w wersji 7 opublikowano 7 maja 2026 r., a według biuletynu UKAS audyty według tej wersji zaczną się od 1 kwietnia 2027 r.; status wersji 7 w GFSI należy sprawdzić osobno. Przy porównywaniu certyfikatów różnych dostawców należy zestawiać numer wersji i datę audytu, a nie samą nazwę programu.
Zgodność z prawem żywnościowym jest warunkiem wyjściowym, a nie skutkiem certyfikacji. Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w art. 5 wymaga od operatorów ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania stałej procedury opartej na zasadach HACCP (analiza zagrożeń i krytyczne punkty kontroli, CCP), a w art. 4 – wcześniejszych programów wstępnych, w tym dobrej praktyki higienicznej (GHP). Certyfikat BRCGS dokumentuje, że system spełniający te założenia został poddany niezależnej ocenie według szczegółowych klauzul standardu.
Issue 9 składa się z dziewięciu sekcji. Sekcje 1–7 mają charakter podstawowy, natomiast sekcja 8 (strefy ryzyka produkcyjnego: high risk, high care, ambient high care) i sekcja 9 (produkty handlowe) dotyczą wyłącznie zakładów, których te zagadnienia obejmują. Zestawienie łączy sekcje z odniesieniami prawnymi i pytaniami kwalifikacyjnymi; powiązania z przepisami mają charakter pomocniczy i nie wynikają z tekstu standardu.
| Sekcja | Zakres | Powiązanie z przepisami | Pytanie kwalifikacyjne |
|---|---|---|---|
| 1. Zaangażowanie kierownictwa | cele, zasoby, kultura bezpieczeństwa i jakości | brak bezpośredniego odpowiednika | Jak kierownictwo przegląda wyniki audytów i reklamacji? |
| 2. Plan bezpieczeństwa żywności – HACCP | analiza zagrożeń, CCP, limity krytyczne | rozp. 852/2004, art. 5 | Czy analiza zagrożeń obejmuje alergeny, ciała obce i opakowania? |
| 3. System zarządzania bezpieczeństwem i jakością | dokumentacja, audyty wewnętrzne, działania korygujące, identyfikowalność | rozp. 178/2002, art. 18–19 | Kiedy wykonano ostatni test identyfikowalności? |
| 4. Standardy zakładu | obiekt, higiena, utrzymanie | GHP, rozp. 852/2004, art. 4 | Jak zakład weryfikuje skuteczność programów wstępnych? |
| 5. Kontrola produktu | alergeny, oznakowanie, opakowania, badania | rozp. 1169/2011, rozp. 1935/2004 | Jak zarządza się zmianą składnika lub dostawcy surowca? |
| 6. Kontrola procesu | parametry procesu, kontrola ilości, kalibracja | specyfikacja uzgodniona z odbiorcą | Jak weryfikuje się powtarzalność parametrów między partiami? |
| 7. Personel | szkolenia, higiena osobista | GHP | Jak potwierdza się kompetencje na stanowiskach CCP? |
| 8. Strefy ryzyka produkcyjnego | high risk, high care, ambient high care | stosowana warunkowo | Czy zamawiany asortyment wymaga takich stref? |
| 9. Produkty handlowe | wyroby kupowane od innych zakładów | stosowana warunkowo | Czy SKU pochodzą z zakładu objętego certyfikatem? |
W opracowaniu BRCGS dotyczącym kluczowych zmian (zestawienie zmian w Issue 9) wskazano m.in., że klauzula 1.1.2 dotycząca kultury bezpieczeństwa i jakości została zasadniczo zmieniona po konsultacjach branżowych. Przy ocenie dokumentu warto więc zapytać dostawcę o sposób wdrożenia tej klauzuli w zakładzie. Klauzula 5.3 dotycząca zarządzania alergenami ma status wymagania fundamentalnego, co wyróżnia ten obszar wśród pozostałych wymagań standardu.
Odniesienia stosowane w artykule obejmują rozporządzenie (WE) nr 178/2002 (art. 18 i 19), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 (art. 4 i 5), rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 (art. 21 i zał. II), rozporządzenia o materiałach w kontakcie z żywnością: (WE) nr 1935/2004, (WE) nr 2023/2006 i (UE) nr 10/2011, rozporządzenie (UE) 2017/2158 (akrylamid), rozporządzenie (UE) 2019/649 (tłuszcze trans), rozporządzenie (UE) 2025/40 (opakowania i odpady opakowaniowe), zasady HACCP Codex Alimentarius oraz standard BRCGS Food Safety Issue 9. Treść ma charakter informacyjny, nie stanowi porady prawnej, a numery artykułów i aktualne brzmienie przepisów należy zweryfikować w EUR-Lex lub ISAP.
Masz pytania? Skontaktuj się z nami!
Certyfikat jest dokumentem skróconym: zawiera dane identyfikujące zakład i wynik audytu, ale nie zastępuje raportu z audytu. Tabela porządkuje elementy, które dział jakości powinien odnotować przy przyjęciu dokumentu do akt dostawcy.
| Element dokumentu | Co sprawdzić | Ryzyko błędnej interpretacji |
|---|---|---|
| Nazwa i adres zakładu | zgodność z miejscem produkcji zamawianych SKU | przyjęcie certyfikatu innego zakładu tej samej grupy |
| Zakres i kategorie produktowe | czy rodzaje wyrobów mieszczą się w zakresie; wyłączenia | założenie, że certyfikat obejmuje cały asortyment i wszystkie linie |
| Edycja standardu | wskazanie Issue 9 | pozostawienie w aktach dokumentu według starszej edycji |
| Ocena i znak „+” | ocena AA–D, audyt niezapowiedziany | traktowanie oceny jako rankingu jakości wyrobów |
| Tryb audytu | zapowiedziany, niezapowiedziany lub mieszany | pominięcie wymagań odbiorcy co do trybu |
| Data audytu i termin ważności | aktualność, harmonogram odnowienia | brak monitorowania kolejnego audytu |
| Jednostka certyfikująca | zgodność z danymi w rejestrze BRCGS | brak weryfikacji statusu u źródła |
Skala obejmuje oceny AA, A, B, C i D oraz status „Not certificated”. Znak „+” po ocenie oznacza audyt niezapowiedziany (np. AA+). O ocenie decyduje liczba i waga niezgodności: według opracowań jednostek certyfikujących ocena AA dopuszcza do pięciu niezgodności drobnych, a ocena A – do dziesięciu drobnych; większa liczba niezgodności lub niezgodność poważna obniża ocenę, a niezgodność krytyczna wyklucza wydanie certyfikatu. Niezgodności podlegają zamknięciu w ciągu 28 dni. Granice dla ocen C i D oraz częstotliwość audytów dla ocen niższych źródła podają niejednolicie, dlatego należy je odczytywać z aktualnego tekstu standardu i stanowisk BRCGS. Ocena opisuje wynik audytu w dniu jego przeprowadzenia i nie jest miarą cech sensorycznych ani trwałości wyrobów.
W opcji zapowiedzianej standard wymaga co najmniej jednego audytu niezapowiedzianego w cyklu trzyletnim; rok wskazuje jednostka certyfikująca, a zakład nie zna dokładnej daty. Dostępny jest także wariant mieszany, łączący część zdalną z wizytą na miejscu. Odbiorca, który oczekuje audytów niezapowiedzianych w każdym cyklu, powinien zapisać to w specyfikacji dostawcy, ponieważ opcja zapowiedziana jest pełnoprawnym wariantem standardu.
W ramach BRCGS Directory działa narzędzie BRCGS Verify, które daje dostęp do certyfikatów ze statusem aktualizowanym na bieżąco; korzystanie wymaga konta typu „Company”. Narzędzie nie udostępnia raportów z audytów ani powodów cofnięcia certyfikatów, dlatego raport – jeżeli odbiorca go wymaga – uzyskuje się od zakładu na warunkach określonych w umowie o poufności. Status warto potwierdzać przy kwalifikacji, przy każdym odnowieniu certyfikatu oraz po informacji o zmianie zakresu lub lokalizacji produkcji.
Certyfikat potwierdza, że w trakcie audytu, na podstawie wyrywkowej oceny dokumentów, zapisów i obserwacji w zakładzie, system zarządzania spełniał klauzule standardu. Nie jest natomiast gwarancją parametrów konkretnej partii, deklaracją zgodności produktu ani oceną zgodności z kodeksem dostawcy określonej sieci. Macierz poniżej zestawia typowe wymagania odbiorcy z zakresem certyfikatu i dokumentem uzupełniającym.
| Wymaganie odbiorcy | Pokrycie przez BRCGS Food Safety | Dokument uzupełniający |
|---|---|---|
| System HACCP i programy wstępne | tak – sekcje 2 i 4 | plan HACCP, wyciąg z analizy zagrożeń dla zamawianej grupy wyrobów |
| Identyfikowalność i wycofanie | tak – sekcja 3 | wynik ostatniego testu, procedura wycofania |
| Alergeny | tak – klauzula 5.3 | macierz alergenów dla SKU |
| Parametry wyrobu: gramatura, skład, trwałość | częściowo – kontrola produktu i procesu | karta techniczna, specyfikacja uzgodniona z odbiorcą |
| Oznakowanie zgodne z rozp. 1169/2011 | częściowo – kontrola produktu | projekt etykiety zatwierdzony przez odbiorcę |
| Materiały w kontakcie z żywnością | częściowo | deklaracje zgodności dostawców opakowań |
| Warunki pracy u dostawcy | nie | raport SMETA lub audyt amfori BSCI, jeśli wymaga odbiorca |
| Łańcuch dostaw oleju palmowego | nie | certyfikat RSPO Supply Chain z podanym modelem |
| Zgodność z rozp. (UE) 2023/1115 (EUDR) | nie | dokumentacja wymagana od operatora w ramach tego rozporządzenia |
SMETA (Sedex Members Ethical Trade Audit) obejmuje zawsze dwa filary – standardy pracy oraz BHP; wariant czterofilarowy dodaje środowisko i etykę biznesu. Audyt amfori BSCI (Business Social Compliance Initiative) opiera się na kodeksie postępowania podpisywanym przez dostawców i obejmuje 81 pytań w 13 obszarach, z dwuletnim cyklem i oceną A–E; nie jest certyfikatem. To, czy odbiorca wymaga któregoś z tych audytów, wynika z jego własnych zasad dla dostawców. RSPO Supply Chain jest z kolei odrębnym systemem dotyczącym łańcucha dostaw oleju palmowego; ZPC IGA posiada certyfikat RSPO w modelu Segregated (jednostka Intertek), w którym certyfikowany olej pochodzi z wielu certyfikowanych źródeł i jest oddzielony od konwencjonalnego. Modele (Identity Preserved, Segregated, Mass Balance, Book & Claim) różnią się stopniem fizycznej weryfikacji dostaw, dlatego odbiorca powinien wskazać w specyfikacji wymagany model.
Kolejność etapów kwalifikacji i kryteria akceptacji określa odbiorca; nie istnieje jednolity tryb wprowadzania dostawcy do sieci. Certyfikat BRCGS służy zwykle jako jedno z kryteriów wstępnej selekcji, po którym następuje ocena dokumentacji i próbek. Poniższa kolejność jest robocza (kryteria wyboru wytwórcy omawia artykuł jak wybrać producenta herbatników do współpracy B2B):
Umowa dostawy lub umowa jakościowa powinna regulować przede wszystkim:
Warunki te uzgadnia się na etapie współpracy B2B z producentem, w której MOQ (minimalna wielkość zamówienia) i zakres dokumentacji są ustalane indywidualnie. Przebieg całego procesu opisano w artykule producent wyrobów cukierniczych dla sieci handlowych – jak wygląda współpraca.
Masz pytania? Skontaktuj się z nami!
Standard jest uniwersalny dla przemysłu spożywczego, dlatego wartość oceny zależy od tego, czy analiza zagrożeń uwzględnia specyfikę wyrobów mącznych i cukierniczych trwałych. Poniższe obszary dział jakości może weryfikować niezależnie od oceny na certyfikacie.
W waflach przekładanych główną przyczyną spadku jakości jest przepływ wody z kremu lub polewy do arkusza oraz pochłanianie wilgoci z powietrza, a aktywność wody (aw) koreluje z parametrami mechanicznymi; wielowarstwowe opakowanie wydłużało okres zachowania chrupkości w teście sensorycznym. W produktach o niskiej i pośredniej wilgotności o trwałości decydują zmiany fizyczne i chemiczne, a ryzyko mikrobiologiczne dominuje dopiero przy aw powyżej 0,85. Pytania o kondycjonowanie arkuszy, parametry kremu i polewy oraz szczelność opakowania należy zadawać każdemu producentowi wafli, niezależnie od oceny.
Dla herbatników, wafli i pierników istotnym zagrożeniem chemicznym jest akrylamid, powstający z asparaginy i cukrów redukujących w reakcji Maillarda. Rozporządzenie (UE) 2017/2158 ustala poziomy odniesienia, a nie limity prawne: 350 µg/kg dla herbatników i wafli oraz 800 µg/kg dla pierników. Przekroczenie oznacza przegląd środków łagodzących i ponowne badanie, niekoniecznie wycofanie wyrobu. Środki te obejmują m.in. zamianę wodorowęglanu amonu na wodorowęglan sodu z kwasami lub fosforanami, dobór czasu i temperatury wypieku, wyższą wilgotność końcową i jaśniejszy kolor w granicach jakości oraz niewykorzystywanie przypalonych wyrobów jako reworku (zawracanego do produkcji materiału). Nowych limitów maksymalnych nie przyjęto, a Komisja prowadzi przegląd. Od producenta herbatników można oczekiwać wykazu badań własnych; według wytycznych Komisji wykonuje się je co najmniej raz w roku przy dobrze kontrolowanym poziomie, a częściej przy ryzyku lub zmianie istotnego składnika.
Opakowania bezpośrednie podlegają przepisom o materiałach w kontakcie z żywnością: rozporządzeniu (WE) nr 1935/2004 (bezpieczeństwo, obojętność, oznakowanie, śledzenie), rozporządzeniu (WE) nr 2023/2006 (dobra praktyka produkcyjna) oraz, dla tworzyw, rozporządzeniu (UE) nr 10/2011, które przewiduje deklarację zgodności i limit migracji całkowitej 10 mg/dm² lub 60 mg/kg. Od 12 sierpnia 2026 r. stosuje się także rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR), obejmujące m.in. ograniczenia PFAS w opakowaniach kontaktujących się z żywnością oraz ocenę zgodności i deklarację zgodności UE; zakres obowiązków zależy od roli podmiotu w łańcuchu. Dla tłuszczów obowiązuje limit 2 g tłuszczów trans (innych niż naturalnie występujące w tłuszczu zwierzęcym) na 100 g tłuszczu, a przy dostawie B2B przekazuje się informację o zawartości powyżej tej wartości (rozporządzenie (UE) 2019/649).
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 wymaga w art. 18 identyfikowalności na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w tym informacji o dostawcach („krok wstecz”) i odbiorcach („krok naprzód”). Art. 19 nakłada na operatora, który uważa, że żywność niezgodna z wymogami bezpieczeństwa opuściła jego kontrolę, obowiązek niezwłocznego wszczęcia wycofania z rynku i powiadomienia organów. Klauzula 3.9 standardu BRCGS przewiduje test identyfikowalności wykonywany co najmniej raz w roku, z zachowaniem wyników, kontrolą ilościową (bilansem masy) i objęciem reworku oraz opakowań pierwotnych. Docelowy czas odtworzenia powiązań partii z surowcami, opakowaniami i odbiorcami odbiorca powinien określić w umowie lub specyfikacji.
Paleta jest identyfikowana numerem SSCC (18 cyfr, identyfikator aplikacji 00, kodowanie GS1-128). Zapis łączący SSCC z numerem partii i odbiorcą, przekazywany m.in. w awizie dostawy (komunikat DESADV w standardzie EANCOM), ułatwia ustalenie zasięgu partii. Rozchód według zasady FEFO (najkrótsza data ważności w pierwszej kolejności) wymaga, aby DMT (data minimalnej trwałości) była rejestrowana razem z numerem partii, a nie wyłącznie na opakowaniu.
CAPA (działania korygujące i zapobiegawcze) obejmują ustalenie przyczyny źródłowej niezgodności, wdrożenie działania i weryfikację jego skuteczności. Powtarzalność parametrów między partiami, od której zależy liczba reklamacji, omawia artykuł produkcja herbatników na dużą skalę i utrzymanie powtarzalności. Odbiorca może monitorować dostawcę według następujących wskaźników:
Odrębny obszar monitorowania stanowi rozporządzenie (UE) 2023/1115 (EUDR), które obejmuje m.in. kakao i olej palmowy oraz produkty pochodne; stosuje się je od 30 grudnia 2026 r. dla dużych i średnich operatorów, a od 30 czerwca 2027 r. dla pozostałych mikro- i małych przedsiębiorstw. Certyfikat BRCGS nie dokumentuje obowiązków wynikających z tego rozporządzenia.
Nie wynika z przepisów prawa. BRCGS Food Safety jest standardem dobrowolnym, a wymóg jego posiadania ustala odbiorca w kodeksie dostawcy lub specyfikacji jakościowej. Obowiązkowe pozostają natomiast wymagania prawa żywnościowego, w tym procedura oparta na zasadach HACCP (art. 5 rozporządzenia 852/2004) i identyfikowalność (art. 18 rozporządzenia 178/2002). Przed ofertą należy sprawdzić, jaki program i jaką minimalną ocenę akceptuje dany odbiorca.
Nie. Ocena opisuje wynik audytu systemu zarządzania, czyli liczbę i wagę niezgodności stwierdzonych w dniu audytu; według opracowań jednostek certyfikujących AA dopuszcza do pięciu niezgodności drobnych, a A – do dziesięciu. Nie jest miarą cech sensorycznych, trwałości ani zgodności konkretnego wyrobu ze specyfikacją. Te parametry weryfikuje się na podstawie specyfikacji, próbek i badań laboratoryjnych.
Znak „+” oznacza audyt niezapowiedziany, np. AA+. W opcji zapowiedzianej termin audytu jest uzgadniany z zakładem, ale standard wymaga co najmniej jednego audytu niezapowiedzianego w cyklu trzyletnim, w roku wskazanym przez jednostkę certyfikującą. Jeżeli odbiorca oczekuje audytów niezapowiedzianych w każdym cyklu, powinien zapisać to w specyfikacji dostawcy.
Tak. Według stanu na 4 listopada 2026 r. Issue 10 nie została opublikowana, a BRCGS nie podało daty jej wydania; konsultacja zamknęła się 15 lutego 2026 r. Obowiązuje Issue 9 z audytami od 1 lutego 2023 r., więc certyfikat powinien wskazywać tę edycję. Informacje o ewentualnych terminach przejścia publikuje BRCGS, dlatego warto monitorować komunikaty programu.
Status certyfikatu sprawdza się w narzędziu BRCGS Verify w ramach BRCGS Directory, które wymaga konta typu „Company” i pokazuje certyfikaty ze statusem aktualizowanym na bieżąco. Dane z rejestru należy porównać z kopią dokumentu: nazwa i adres zakładu, zakres, ocena, data audytu i termin ważności. W razie wątpliwości można zwrócić się do jednostki certyfikującej. Raporty z audytów uzyskuje się od zakładu, nie z rejestru.
Masz pytania? Skontaktuj się z nami!
Certyfikat BRCGS Food Safety Issue 9 jest częściowym dowodem zdolności dostawcy: potwierdza ocenę systemu bezpieczeństwa żywności w audycie, lecz nie zastępuje specyfikacji, badań próbek, audytów społecznych ani dokumentacji opakowań i surowców. Kupiec powinien odczytać zakres, zweryfikować status w rejestrze, przeanalizować ocenę i tryb audytu oraz uzupełnić dokumentację o elementy spoza standardu.
Zapraszamy do przesłania zapytania ofertowego: Dział Handlowy ZPC IGA przygotowuje wycenę B2B i pakiet próbek. Dane kontaktowe znajdują się na stronie kontakt z działem handlowym, a zakres oferty opisuje strona producent wyrobów cukierniczych trwałych.
Technologia produkcji ciastek owsianych, kluczowe surowce, kontrola akrylamidu i alergenów oraz sposób włączania tego wyrobu do asortymentu sieci handlowej.
Zakres, filary i system ocen audytów SMETA oraz amfori BSCI, różnice względem certyfikatu BRCGS i kolejność przygotowania zakładu produkcji żywności do audytu odbiorcy.
Przewodnik dla kupców sieci i właścicieli marek własnych: parametry galaretki i polewy, projekt opakowania, wymagania etykietowe oraz kolejność wdrożenia delicji private label.