Iga - producent wyrobów cukierniczych logo

BRCGS Food Safety Issue 9 – co oznacza certyfikat dla dostawcy do sieci?

Tarcza z symbolem certyfikatu jakości na tle linii produkcyjnej wyrobów cukierniczych

Certyfikat BRCGS Food Safety Issue 9 jest dla dostawcy do sieci handlowej niezależnym potwierdzeniem, że system zarządzania bezpieczeństwem żywności w zakładzie został oceniony przez jednostkę certyfikującą według jednolitego standardu. Dla działu jakości odbiorcy jest dokumentem wejściowym do kwalifikacji dostawcy, a dla działu zakupów – jedną z przesłanek oceny ryzyka ciągłości dostaw. Nie przesądza jednak o zgodności konkretnego wyrobu ze specyfikacją odbiorcy.

Artykuł omawia strukturę standardu, odczyt certyfikatu, granice jego zakresu oraz powiązania z przepisami UE istotnymi dla wyrobów cukierniczych trwałych. Punktem odniesienia jest zakład ZPC IGA w Mogielnicy – producent wyrobów cukierniczych z certyfikatem BRCGS Food Safety Issue 9 w kategorii 14 (Bakery), z oceną AA w audycie zapowiedzianym (jednostka certyfikująca LRQA). Stan informacji: 4 listopada 2026 r.

W skrócie. BRCGS Food Safety Issue 9 jest dobrowolnym standardem prywatnym, uznanym przez GFSI. Certyfikat dokumentuje wynik niezależnego audytu systemu zakładu, ale nie zastępuje wymagań prawnych ani specyfikacji odbiorcy.

  • Przy przyjęciu dokumentu należy sprawdzić zakład, zakres, kategorie produktowe, edycję standardu, ocenę, tryb audytu i status w rejestrze BRCGS.
  • Ocena AA–D opisuje liczbę i wagę niezgodności z audytu, a nie jakość sensoryczną wyrobów; znak „+” oznacza audyt niezapowiedziany.
  • Standard ma dziewięć sekcji; odpowiadają im m.in. wymagania UE dotyczące HACCP, identyfikowalności, wycofania i alergenów.
  • Poza zakresem certyfikatu pozostają audyty społeczne, łańcuch dostaw oleju palmowego (RSPO) i dokumentacja opakowań.
  • Według stanu na 4 listopada 2026 r. obowiązuje Issue 9; Issue 10 nie została opublikowana.

Status standardu BRCGS Food Safety Issue 9 w wymaganiach wobec dostawców

BRCGS Food Safety jest standardem prywatnym i dobrowolnym: żaden przepis prawa unijnego ani krajowego nie nakłada obowiązku jego posiadania. Wymóg certyfikacji powstaje na poziomie kontraktu – w kodeksie dostawcy, specyfikacji jakościowej lub regulaminie kwalifikacji obowiązującym u danego odbiorcy. Kryteria takie jak akceptowane programy certyfikacji, minimalna ocena czy wymagany tryb audytu należy zatem odczytywać z dokumentów konkretnego odbiorcy, a nie z założeń o praktyce branżowej.

Edycja standardu i prace nad kolejną wersją

Obowiązującą edycją jest Issue 9, wydana w sierpniu 2022 r.; audyty według niej prowadzi się od 1 lutego 2023 r., a certyfikaty wydane według Issue 8 zachowywały ważność do końca terminu wskazanego na dokumencie. BRCGS przeprowadziło konsultację dotyczącą Issue 9 i przyszłej Issue 10, z terminem składania uwag do 15 lutego 2026 r. Według stanu na 4 listopada 2026 r. Issue 10 nie została opublikowana i nie podano daty jej wydania (komunikat BRCGS o konsultacji). Dział jakości odbiorcy powinien więc sprawdzać, czy certyfikat dostawcy wskazuje Issue 9, oraz śledzić komunikaty programu przed zmianą edycji.

Relacja do GFSI i innych programów certyfikacji

Wymagania wzorcowe GFSI (Benchmarking Requirements) opracowano w 2001 r. z inicjatywy detalistów, aby zharmonizować normy bezpieczeństwa żywności. Sama GFSI nie certyfikuje przedsiębiorstw – uznaje programy certyfikacji spełniające te wymagania. Na liście z 2026 r. znajdują się m.in. BRCGS Food Safety Issue 9, IFS Food w wersji 8, FSSC 22000 w wersji 6 oraz SQF Edition 9 (wykaz programów uznanych przez GFSI). Wersje programów się zmieniają: FSSC 22000 w wersji 7 opublikowano 7 maja 2026 r., a według biuletynu UKAS audyty według tej wersji zaczną się od 1 kwietnia 2027 r.; status wersji 7 w GFSI należy sprawdzić osobno. Przy porównywaniu certyfikatów różnych dostawców należy zestawiać numer wersji i datę audytu, a nie samą nazwę programu.

Zgodność z prawem żywnościowym jest warunkiem wyjściowym, a nie skutkiem certyfikacji. Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 w art. 5 wymaga od operatorów ustanowienia, wdrożenia i utrzymywania stałej procedury opartej na zasadach HACCP (analiza zagrożeń i krytyczne punkty kontroli, CCP), a w art. 4 – wcześniejszych programów wstępnych, w tym dobrej praktyki higienicznej (GHP). Certyfikat BRCGS dokumentuje, że system spełniający te założenia został poddany niezależnej ocenie według szczegółowych klauzul standardu.

Dziewięć sekcji Issue 9 i ich odpowiedniki w przepisach UE

Issue 9 składa się z dziewięciu sekcji. Sekcje 1–7 mają charakter podstawowy, natomiast sekcja 8 (strefy ryzyka produkcyjnego: high risk, high care, ambient high care) i sekcja 9 (produkty handlowe) dotyczą wyłącznie zakładów, których te zagadnienia obejmują. Zestawienie łączy sekcje z odniesieniami prawnymi i pytaniami kwalifikacyjnymi; powiązania z przepisami mają charakter pomocniczy i nie wynikają z tekstu standardu.

SekcjaZakresPowiązanie z przepisamiPytanie kwalifikacyjne
1. Zaangażowanie kierownictwacele, zasoby, kultura bezpieczeństwa i jakościbrak bezpośredniego odpowiednikaJak kierownictwo przegląda wyniki audytów i reklamacji?
2. Plan bezpieczeństwa żywności – HACCPanaliza zagrożeń, CCP, limity krytycznerozp. 852/2004, art. 5Czy analiza zagrożeń obejmuje alergeny, ciała obce i opakowania?
3. System zarządzania bezpieczeństwem i jakościądokumentacja, audyty wewnętrzne, działania korygujące, identyfikowalnośćrozp. 178/2002, art. 18–19Kiedy wykonano ostatni test identyfikowalności?
4. Standardy zakładuobiekt, higiena, utrzymanieGHP, rozp. 852/2004, art. 4Jak zakład weryfikuje skuteczność programów wstępnych?
5. Kontrola produktualergeny, oznakowanie, opakowania, badaniarozp. 1169/2011, rozp. 1935/2004Jak zarządza się zmianą składnika lub dostawcy surowca?
6. Kontrola procesuparametry procesu, kontrola ilości, kalibracjaspecyfikacja uzgodniona z odbiorcąJak weryfikuje się powtarzalność parametrów między partiami?
7. Personelszkolenia, higiena osobistaGHPJak potwierdza się kompetencje na stanowiskach CCP?
8. Strefy ryzyka produkcyjnegohigh risk, high care, ambient high carestosowana warunkowoCzy zamawiany asortyment wymaga takich stref?
9. Produkty handlowewyroby kupowane od innych zakładówstosowana warunkowoCzy SKU pochodzą z zakładu objętego certyfikatem?

Zmiany w Issue 9 istotne dla odbiorcy

W opracowaniu BRCGS dotyczącym kluczowych zmian (zestawienie zmian w Issue 9) wskazano m.in., że klauzula 1.1.2 dotycząca kultury bezpieczeństwa i jakości została zasadniczo zmieniona po konsultacjach branżowych. Przy ocenie dokumentu warto więc zapytać dostawcę o sposób wdrożenia tej klauzuli w zakładzie. Klauzula 5.3 dotycząca zarządzania alergenami ma status wymagania fundamentalnego, co wyróżnia ten obszar wśród pozostałych wymagań standardu.

Podstawy prawne i standardy

Odniesienia stosowane w artykule obejmują rozporządzenie (WE) nr 178/2002 (art. 18 i 19), rozporządzenie (WE) nr 852/2004 (art. 4 i 5), rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 (art. 21 i zał. II), rozporządzenia o materiałach w kontakcie z żywnością: (WE) nr 1935/2004, (WE) nr 2023/2006 i (UE) nr 10/2011, rozporządzenie (UE) 2017/2158 (akrylamid), rozporządzenie (UE) 2019/649 (tłuszcze trans), rozporządzenie (UE) 2025/40 (opakowania i odpady opakowaniowe), zasady HACCP Codex Alimentarius oraz standard BRCGS Food Safety Issue 9. Treść ma charakter informacyjny, nie stanowi porady prawnej, a numery artykułów i aktualne brzmienie przepisów należy zweryfikować w EUR-Lex lub ISAP.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Odczyt certyfikatu: zakres, ocena, tryb audytu i weryfikacja statusu

Certyfikat jest dokumentem skróconym: zawiera dane identyfikujące zakład i wynik audytu, ale nie zastępuje raportu z audytu. Tabela porządkuje elementy, które dział jakości powinien odnotować przy przyjęciu dokumentu do akt dostawcy.

Element dokumentuCo sprawdzićRyzyko błędnej interpretacji
Nazwa i adres zakładuzgodność z miejscem produkcji zamawianych SKUprzyjęcie certyfikatu innego zakładu tej samej grupy
Zakres i kategorie produktoweczy rodzaje wyrobów mieszczą się w zakresie; wyłączeniazałożenie, że certyfikat obejmuje cały asortyment i wszystkie linie
Edycja standarduwskazanie Issue 9pozostawienie w aktach dokumentu według starszej edycji
Ocena i znak „+”ocena AA–D, audyt niezapowiedzianytraktowanie oceny jako rankingu jakości wyrobów
Tryb audytuzapowiedziany, niezapowiedziany lub mieszanypominięcie wymagań odbiorcy co do trybu
Data audytu i termin ważnościaktualność, harmonogram odnowieniabrak monitorowania kolejnego audytu
Jednostka certyfikującazgodność z danymi w rejestrze BRCGSbrak weryfikacji statusu u źródła

Skala ocen i znak „+”

Skala obejmuje oceny AA, A, B, C i D oraz status „Not certificated”. Znak „+” po ocenie oznacza audyt niezapowiedziany (np. AA+). O ocenie decyduje liczba i waga niezgodności: według opracowań jednostek certyfikujących ocena AA dopuszcza do pięciu niezgodności drobnych, a ocena A – do dziesięciu drobnych; większa liczba niezgodności lub niezgodność poważna obniża ocenę, a niezgodność krytyczna wyklucza wydanie certyfikatu. Niezgodności podlegają zamknięciu w ciągu 28 dni. Granice dla ocen C i D oraz częstotliwość audytów dla ocen niższych źródła podają niejednolicie, dlatego należy je odczytywać z aktualnego tekstu standardu i stanowisk BRCGS. Ocena opisuje wynik audytu w dniu jego przeprowadzenia i nie jest miarą cech sensorycznych ani trwałości wyrobów.

Tryb audytu

W opcji zapowiedzianej standard wymaga co najmniej jednego audytu niezapowiedzianego w cyklu trzyletnim; rok wskazuje jednostka certyfikująca, a zakład nie zna dokładnej daty. Dostępny jest także wariant mieszany, łączący część zdalną z wizytą na miejscu. Odbiorca, który oczekuje audytów niezapowiedzianych w każdym cyklu, powinien zapisać to w specyfikacji dostawcy, ponieważ opcja zapowiedziana jest pełnoprawnym wariantem standardu.

Weryfikacja statusu w rejestrze

W ramach BRCGS Directory działa narzędzie BRCGS Verify, które daje dostęp do certyfikatów ze statusem aktualizowanym na bieżąco; korzystanie wymaga konta typu „Company”. Narzędzie nie udostępnia raportów z audytów ani powodów cofnięcia certyfikatów, dlatego raport – jeżeli odbiorca go wymaga – uzyskuje się od zakładu na warunkach określonych w umowie o poufności. Status warto potwierdzać przy kwalifikacji, przy każdym odnowieniu certyfikatu oraz po informacji o zmianie zakresu lub lokalizacji produkcji.

Co certyfikat BRCGS potwierdza, a czego nie obejmuje

Certyfikat potwierdza, że w trakcie audytu, na podstawie wyrywkowej oceny dokumentów, zapisów i obserwacji w zakładzie, system zarządzania spełniał klauzule standardu. Nie jest natomiast gwarancją parametrów konkretnej partii, deklaracją zgodności produktu ani oceną zgodności z kodeksem dostawcy określonej sieci. Macierz poniżej zestawia typowe wymagania odbiorcy z zakresem certyfikatu i dokumentem uzupełniającym.

Macierz pokrycia wymagań odbiorcy

Wymaganie odbiorcyPokrycie przez BRCGS Food SafetyDokument uzupełniający
System HACCP i programy wstępnetak – sekcje 2 i 4plan HACCP, wyciąg z analizy zagrożeń dla zamawianej grupy wyrobów
Identyfikowalność i wycofanietak – sekcja 3wynik ostatniego testu, procedura wycofania
Alergenytak – klauzula 5.3macierz alergenów dla SKU
Parametry wyrobu: gramatura, skład, trwałośćczęściowo – kontrola produktu i procesukarta techniczna, specyfikacja uzgodniona z odbiorcą
Oznakowanie zgodne z rozp. 1169/2011częściowo – kontrola produktuprojekt etykiety zatwierdzony przez odbiorcę
Materiały w kontakcie z żywnościączęściowodeklaracje zgodności dostawców opakowań
Warunki pracy u dostawcynieraport SMETA lub audyt amfori BSCI, jeśli wymaga odbiorca
Łańcuch dostaw oleju palmowegoniecertyfikat RSPO Supply Chain z podanym modelem
Zgodność z rozp. (UE) 2023/1115 (EUDR)niedokumentacja wymagana od operatora w ramach tego rozporządzenia

Audyty społeczne i RSPO jako odrębne systemy

SMETA (Sedex Members Ethical Trade Audit) obejmuje zawsze dwa filary – standardy pracy oraz BHP; wariant czterofilarowy dodaje środowisko i etykę biznesu. Audyt amfori BSCI (Business Social Compliance Initiative) opiera się na kodeksie postępowania podpisywanym przez dostawców i obejmuje 81 pytań w 13 obszarach, z dwuletnim cyklem i oceną A–E; nie jest certyfikatem. To, czy odbiorca wymaga któregoś z tych audytów, wynika z jego własnych zasad dla dostawców. RSPO Supply Chain jest z kolei odrębnym systemem dotyczącym łańcucha dostaw oleju palmowego; ZPC IGA posiada certyfikat RSPO w modelu Segregated (jednostka Intertek), w którym certyfikowany olej pochodzi z wielu certyfikowanych źródeł i jest oddzielony od konwencjonalnego. Modele (Identity Preserved, Segregated, Mass Balance, Book & Claim) różnią się stopniem fizycznej weryfikacji dostaw, dlatego odbiorca powinien wskazać w specyfikacji wymagany model.

Certyfikat w kwalifikacji dostawcy i w umowie jakościowej

Kolejność etapów kwalifikacji i kryteria akceptacji określa odbiorca; nie istnieje jednolity tryb wprowadzania dostawcy do sieci. Certyfikat BRCGS służy zwykle jako jedno z kryteriów wstępnej selekcji, po którym następuje ocena dokumentacji i próbek. Poniższa kolejność jest robocza (kryteria wyboru wytwórcy omawia artykuł jak wybrać producenta herbatników do współpracy B2B):

  1. Pozyskanie kopii certyfikatu i wskazanie zakładu, który będzie wytwarzał zamawiane SKU.
  2. Odczyt zakresu, kategorii produktowych, edycji (Issue 9), oceny, trybu audytu i terminu ważności.
  3. Potwierdzenie statusu w rejestrze BRCGS i zgodności danych z informacją jednostki certyfikującej.
  4. Analiza raportu z audytu, jeżeli zakład go udostępnia: liczba i charakter niezgodności oraz wykonanie planu działań korygujących.
  5. Ocena próbek względem specyfikacji: parametry organoleptyczne, gramatura, opakowanie, oznakowanie.
  6. Audyt drugiej strony, czyli audyt odbiorcy w zakładzie dostawcy, o ile przewiduje go procedura; zakres zawęża się do obszarów niepokrytych certyfikatem.
  7. Wpis na listę dostawców zatwierdzonych z terminem przeglądu i obowiązkami informacyjnymi.

Klauzule umowne związane z certyfikatem

Umowa dostawy lub umowa jakościowa powinna regulować przede wszystkim:

  • obowiązek utrzymania certyfikatu w określonym programie i edycji;
  • niezwłoczne powiadomienie o zawieszeniu, cofnięciu certyfikatu lub zmianie oceny;
  • zgłaszanie zmian zakresu, lokalizacji produkcji, podwykonawców i materiałów opakowaniowych;
  • dostęp odbiorcy do raportu z audytu i planu działań korygujących;
  • skutki utraty certyfikatu, np. wstrzymanie dostaw lub ponowną kwalifikację.

Warunki te uzgadnia się na etapie współpracy B2B z producentem, w której MOQ (minimalna wielkość zamówienia) i zakres dokumentacji są ustalane indywidualnie. Przebieg całego procesu opisano w artykule producent wyrobów cukierniczych dla sieci handlowych – jak wygląda współpraca.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Specyfika wyrobów cukierniczych trwałych w ocenie audytowej

Standard jest uniwersalny dla przemysłu spożywczego, dlatego wartość oceny zależy od tego, czy analiza zagrożeń uwzględnia specyfikę wyrobów mącznych i cukierniczych trwałych. Poniższe obszary dział jakości może weryfikować niezależnie od oceny na certyfikacie.

Wafle: aktywność wody i migracja wilgoci

W waflach przekładanych główną przyczyną spadku jakości jest przepływ wody z kremu lub polewy do arkusza oraz pochłanianie wilgoci z powietrza, a aktywność wody (aw) koreluje z parametrami mechanicznymi; wielowarstwowe opakowanie wydłużało okres zachowania chrupkości w teście sensorycznym. W produktach o niskiej i pośredniej wilgotności o trwałości decydują zmiany fizyczne i chemiczne, a ryzyko mikrobiologiczne dominuje dopiero przy aw powyżej 0,85. Pytania o kondycjonowanie arkuszy, parametry kremu i polewy oraz szczelność opakowania należy zadawać każdemu producentowi wafli, niezależnie od oceny.

Herbatniki i pierniki: akrylamid

Dla herbatników, wafli i pierników istotnym zagrożeniem chemicznym jest akrylamid, powstający z asparaginy i cukrów redukujących w reakcji Maillarda. Rozporządzenie (UE) 2017/2158 ustala poziomy odniesienia, a nie limity prawne: 350 µg/kg dla herbatników i wafli oraz 800 µg/kg dla pierników. Przekroczenie oznacza przegląd środków łagodzących i ponowne badanie, niekoniecznie wycofanie wyrobu. Środki te obejmują m.in. zamianę wodorowęglanu amonu na wodorowęglan sodu z kwasami lub fosforanami, dobór czasu i temperatury wypieku, wyższą wilgotność końcową i jaśniejszy kolor w granicach jakości oraz niewykorzystywanie przypalonych wyrobów jako reworku (zawracanego do produkcji materiału). Nowych limitów maksymalnych nie przyjęto, a Komisja prowadzi przegląd. Od producenta herbatników można oczekiwać wykazu badań własnych; według wytycznych Komisji wykonuje się je co najmniej raz w roku przy dobrze kontrolowanym poziomie, a częściej przy ryzyku lub zmianie istotnego składnika.

Opakowania i tłuszcze: dokumentacja składowa

Opakowania bezpośrednie podlegają przepisom o materiałach w kontakcie z żywnością: rozporządzeniu (WE) nr 1935/2004 (bezpieczeństwo, obojętność, oznakowanie, śledzenie), rozporządzeniu (WE) nr 2023/2006 (dobra praktyka produkcyjna) oraz, dla tworzyw, rozporządzeniu (UE) nr 10/2011, które przewiduje deklarację zgodności i limit migracji całkowitej 10 mg/dm² lub 60 mg/kg. Od 12 sierpnia 2026 r. stosuje się także rozporządzenie (UE) 2025/40 (PPWR), obejmujące m.in. ograniczenia PFAS w opakowaniach kontaktujących się z żywnością oraz ocenę zgodności i deklarację zgodności UE; zakres obowiązków zależy od roli podmiotu w łańcuchu. Dla tłuszczów obowiązuje limit 2 g tłuszczów trans (innych niż naturalnie występujące w tłuszczu zwierzęcym) na 100 g tłuszczu, a przy dostawie B2B przekazuje się informację o zawartości powyżej tej wartości (rozporządzenie (UE) 2019/649).

Identyfikowalność, wycofanie i działania korygujące u dostawcy

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 wymaga w art. 18 identyfikowalności na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w tym informacji o dostawcach („krok wstecz”) i odbiorcach („krok naprzód”). Art. 19 nakłada na operatora, który uważa, że żywność niezgodna z wymogami bezpieczeństwa opuściła jego kontrolę, obowiązek niezwłocznego wszczęcia wycofania z rynku i powiadomienia organów. Klauzula 3.9 standardu BRCGS przewiduje test identyfikowalności wykonywany co najmniej raz w roku, z zachowaniem wyników, kontrolą ilościową (bilansem masy) i objęciem reworku oraz opakowań pierwotnych. Docelowy czas odtworzenia powiązań partii z surowcami, opakowaniami i odbiorcami odbiorca powinien określić w umowie lub specyfikacji.

Powiązanie partii z jednostką logistyczną

Paleta jest identyfikowana numerem SSCC (18 cyfr, identyfikator aplikacji 00, kodowanie GS1-128). Zapis łączący SSCC z numerem partii i odbiorcą, przekazywany m.in. w awizie dostawy (komunikat DESADV w standardzie EANCOM), ułatwia ustalenie zasięgu partii. Rozchód według zasady FEFO (najkrótsza data ważności w pierwszej kolejności) wymaga, aby DMT (data minimalnej trwałości) była rejestrowana razem z numerem partii, a nie wyłącznie na opakowaniu.

Działania korygujące i monitorowanie dostawcy

CAPA (działania korygujące i zapobiegawcze) obejmują ustalenie przyczyny źródłowej niezgodności, wdrożenie działania i weryfikację jego skuteczności. Powtarzalność parametrów między partiami, od której zależy liczba reklamacji, omawia artykuł produkcja herbatników na dużą skalę i utrzymanie powtarzalności. Odbiorca może monitorować dostawcę według następujących wskaźników:

  • termin ważności certyfikatu i data kolejnego audytu;
  • zmiana oceny lub trybu audytu między cyklami;
  • liczba i charakter niezgodności oraz terminowość ich zamknięcia;
  • liczba reklamacji jakościowych i czas ich zamknięcia;
  • zmiany zakresu, receptur i materiałów opakowaniowych zgłaszane przez dostawcę;
  • komunikaty BRCGS o nowej edycji i terminach przejścia.

Odrębny obszar monitorowania stanowi rozporządzenie (UE) 2023/1115 (EUDR), które obejmuje m.in. kakao i olej palmowy oraz produkty pochodne; stosuje się je od 30 grudnia 2026 r. dla dużych i średnich operatorów, a od 30 czerwca 2027 r. dla pozostałych mikro- i małych przedsiębiorstw. Certyfikat BRCGS nie dokumentuje obowiązków wynikających z tego rozporządzenia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy certyfikat BRCGS jest obowiązkowy dla dostawcy do sieci handlowej?

Nie wynika z przepisów prawa. BRCGS Food Safety jest standardem dobrowolnym, a wymóg jego posiadania ustala odbiorca w kodeksie dostawcy lub specyfikacji jakościowej. Obowiązkowe pozostają natomiast wymagania prawa żywnościowego, w tym procedura oparta na zasadach HACCP (art. 5 rozporządzenia 852/2004) i identyfikowalność (art. 18 rozporządzenia 178/2002). Przed ofertą należy sprawdzić, jaki program i jaką minimalną ocenę akceptuje dany odbiorca.

Czy ocena AA oznacza wyższą jakość produktów niż ocena A?

Nie. Ocena opisuje wynik audytu systemu zarządzania, czyli liczbę i wagę niezgodności stwierdzonych w dniu audytu; według opracowań jednostek certyfikujących AA dopuszcza do pięciu niezgodności drobnych, a A – do dziesięciu. Nie jest miarą cech sensorycznych, trwałości ani zgodności konkretnego wyrobu ze specyfikacją. Te parametry weryfikuje się na podstawie specyfikacji, próbek i badań laboratoryjnych.

Co oznacza znak „+” przy ocenie na certyfikacie?

Znak „+” oznacza audyt niezapowiedziany, np. AA+. W opcji zapowiedzianej termin audytu jest uzgadniany z zakładem, ale standard wymaga co najmniej jednego audytu niezapowiedzianego w cyklu trzyletnim, w roku wskazanym przez jednostkę certyfikującą. Jeżeli odbiorca oczekuje audytów niezapowiedzianych w każdym cyklu, powinien zapisać to w specyfikacji dostawcy.

Czy certyfikat według Issue 9 jest aktualny, skoro trwają prace nad Issue 10?

Tak. Według stanu na 4 listopada 2026 r. Issue 10 nie została opublikowana, a BRCGS nie podało daty jej wydania; konsultacja zamknęła się 15 lutego 2026 r. Obowiązuje Issue 9 z audytami od 1 lutego 2023 r., więc certyfikat powinien wskazywać tę edycję. Informacje o ewentualnych terminach przejścia publikuje BRCGS, dlatego warto monitorować komunikaty programu.

Jak zweryfikować autentyczność certyfikatu dostawcy?

Status certyfikatu sprawdza się w narzędziu BRCGS Verify w ramach BRCGS Directory, które wymaga konta typu „Company” i pokazuje certyfikaty ze statusem aktualizowanym na bieżąco. Dane z rejestru należy porównać z kopią dokumentu: nazwa i adres zakładu, zakres, ocena, data audytu i termin ważności. W razie wątpliwości można zwrócić się do jednostki certyfikującej. Raporty z audytów uzyskuje się od zakładu, nie z rejestru.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Podsumowanie i dalsze kroki

Certyfikat BRCGS Food Safety Issue 9 jest częściowym dowodem zdolności dostawcy: potwierdza ocenę systemu bezpieczeństwa żywności w audycie, lecz nie zastępuje specyfikacji, badań próbek, audytów społecznych ani dokumentacji opakowań i surowców. Kupiec powinien odczytać zakres, zweryfikować status w rejestrze, przeanalizować ocenę i tryb audytu oraz uzupełnić dokumentację o elementy spoza standardu.

Zapraszamy do przesłania zapytania ofertowego: Dział Handlowy ZPC IGA przygotowuje wycenę B2B i pakiet próbek. Dane kontaktowe znajdują się na stronie kontakt z działem handlowym, a zakres oferty opisuje strona producent wyrobów cukierniczych trwałych.

Skomentuj i oceń artykuł
0 0 głosy
Ocena artykułu
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Wypełnij formularz kontaktowy



    Zobacz nasze ostatnie wpisy
    Ciastka owsiane – technologia, surowce i miejsce w ofercie sieci

    Technologia produkcji ciastek owsianych, kluczowe surowce, kontrola akrylamidu i alergenów oraz sposób włączania tego wyrobu do asortymentu sieci handlowej.

    Czytaj więcej
    Audyty społeczne SMETA i BSCI – wymagania wobec dostawców żywności

    Zakres, filary i system ocen audytów SMETA oraz amfori BSCI, różnice względem certyfikatu BRCGS i kolejność przygotowania zakładu produkcji żywności do audytu odbiorcy.

    Czytaj więcej
    Delicje pod marką własną – galaretka, polewa i identyfikacja wizualna

    Przewodnik dla kupców sieci i właścicieli marek własnych: parametry galaretki i polewy, projekt opakowania, wymagania etykietowe oraz kolejność wdrożenia delicji private label.

    Czytaj więcej

    Copyright © 2026 - iga.com.pl

    Polityka prywatności