Iga - producent wyrobów cukierniczych logo

Herbatniki w kategorii – sprzedaż luzem i w paczkach w różnych formatach sklepów

Wykres słupkowy z ciastkami – herbatniki luzem i w paczkach w kategorii sieci

Herbatniki luzem i w paczkach to dwa odrębne modele sprzedaży, które różnią się nie tylko opakowaniem jednostkowym, lecz także sposobem planowania półki, logistyką, oznakowaniem i ryzykiem utraty jakości. Dobór modelu zależy od formatu sklepu, roli kategorii w asortymencie oraz możliwości obsługi towaru w punkcie sprzedaży. Producent herbatników uczestniczy w tej decyzji na etapie specyfikacji, ponieważ od niej zależą gramatury, opakowania zbiorcze, kody GTIN i parametry trwałości.

Artykuł nie powtarza podstawowego porównania obu formatów z tekstu Herbatniki luzem czy w paczkach – jaki format wybrać do sprzedaży, lecz przenosi je na poziom kategorii i typów sklepów. Opis ma charakter jakościowy: dane o udziałach formatów handlu należy pobierać z bieżących raportów badawczych, a decyzje opierać na własnych danych rotacji i kosztów.

W skrócie: wybór między sprzedażą herbatników luzem a w paczkach wynika z formatu sklepu, roli kategorii i możliwości obsługi towaru, a nie z preferencji producenta.

  • Model luzem opiera się na opakowaniu zbiorczym, z którego towar jest wydawany lub przepakowywany w sklepie; model paczkowany – na opakowaniu jednostkowym z pełną informacją dla konsumenta.
  • Format sklepu wyznacza powierzchnię ekspozycji, liczbę SKU w kategorii i sposób uzupełniania towaru.
  • Każdy model wymaga odrębnych kodów GTIN, etykiet i zasad rozchodu zgodnych z FEFO.
  • Trwałość i chrupkość są zwykle bardziej narażone w modelu luzem, w którym opakowanie bywa otwierane przed sprzedażą.
  • Decyzję należy oprzeć na rotacji, marży na kilogram, stratach i kosztach obsługi, a nie na ogólnych udziałach rynkowych.

Dwa modele sprzedaży herbatników – definicje robocze i skutki dla SKU

W niniejszym opracowaniu sprzedaż luzem oznacza obrót herbatnikami w opakowaniu zbiorczym o większej masie netto, z którego towar jest wydawany klientowi na wagę, pakowany w opakowanie sklepowe albo wykładany do ekspozycji bez opakowania jednostkowego. Sprzedaż w paczkach oznacza obrót opakowaniami jednostkowymi o ustalonej gramaturze, wyposażonymi w etykietę z informacjami dla konsumenta, kod GTIN i datę minimalnej trwałości. Oferta IGA obejmuje herbatniki zarówno luzem, jak i w opakowaniach o masie od 250 do 600 g.

Każdy z modeli tworzy odrębne SKU, czyli pozycję asortymentową z własną kartą techniczną, kodem, wymiarami i zasadami rozchodu. Ta sama receptura w dwóch formatach oznacza dwie pozycje do zarządzania w systemie zamówień, w planogramie i w magazynie. W ofercie IGA dotyczy to wariantów takich jak Apetytki, Rings, herbatniki owsiane, Zyg-Zak, Bartoszki, Cynamonki, Duetki i Szarlotki; formaty opisuje oferta produktowa herbatników.

Model luzem

Model luzem upraszcza ustalanie ceny za kilogram i pozwala sklepowi dopasować porcję do klienta, lecz przenosi na sklep odpowiedzialność za higienę ekspozycji, ochronę towaru przed wilgocią i kruszeniem oraz informowanie konsumenta. Wymaga także zapasu kartonów w strefie obsługi i procedury uzupełniania. Zakres informacji, które muszą towarzyszyć towarowi sprzedawanemu bez opakowania jednostkowego, określają odrębne przepisy o informacji o żywności i należy go zweryfikować przed wdrożeniem.

Model w paczkach

Model w paczkach przenosi część funkcji obsługi na producenta: opakowanie jednostkowe zawiera pełną informację dla konsumenta, chroni produkt przed wilgocią i zapewnia powtarzalną gramaturę. Rośnie za to liczba SKU, a wraz z nią zakres danych głównych, kodów i etykiet. Wybór gramatury wpływa na cenę półkową, szybkość rotacji i zgodność z planogramem.

Dopasowanie modelu do formatu sklepu

Formaty handlu różnią się powierzchnią sprzedaży, liczbą SKU w kategorii, kosztem pracy przy uzupełnianiu półki i profilem zakupu klienta. W opracowaniu akademickim z 2016 r. dotyczącym formatów FMCG w Polsce wymieniono m.in. hipermarkety, supermarkety, dyskonty, sklepy convenience i sklepy wyspecjalizowane, nie podając jednak ich abstrakcyjnej definicji. Poniższa tabela ma więc charakter hipotezy roboczej wynikającej z logiki ekspozycji i obsługi, a nie opisu praktyk konkretnych sieci; każdą z hipotez należy zweryfikować danymi własnymi.

FormatOgraniczenia ekspozycjiModel rozważany w pierwszej kolejnościKryterium rozstrzygające
Hipermarketduża powierzchnia, szeroka półka kategoriioba modele, z podziałem na półkę stałą i wyspęrola kategorii w planogramie i liczba SKU w segmencie
Supermarketśrednia powierzchnia, ograniczona liczba frontówpaczki na półce, luzem jako uzupełnienie przy ladzie lub w strefie sezonowejrotacja i koszt obsługi strefy luzem
Dyskontwąski asortyment, ekspozycja z opakowania zbiorczegopaczki w opakowaniu gotowym do ekspozycjiczas i koszt uzupełniania półki
Conveniencemała powierzchnia, krótki czas zakupumałe paczki o niskiej gramaturzecena półkowa i gramatura
Sklep wyspecjalizowanysprzedaż obsługowa lub z pojemnikówluzem, sprzedaż na wagęhigiena ekspozycji i sposób dzielenia porcji
Hurtowniabrak ekspozycji konsumenckiejoba modele, zależnie od klienta hurtownijednostka zamawiana przez odbiorcę końcowego

Dla hurtowni istotna jest jednostka zamawiana przez odbiorcę końcowego, a nie ekspozycja; hurtownik może utrzymywać oba modele jednocześnie i dobierać je do klienta. Planowanie dostaw dla tego kanału omawia artykuł Herbatniki dla hurtowni i sieci handlowych – jak zaplanować dostawy.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Półka, planogram i dostępność towaru

Planogram jest schematem rozmieszczenia SKU na półce, a zarządzanie kategorią (category management) polega na traktowaniu kategorii jako jednostki biznesowej przez dostawcę i sieć. W tym ujęciu wybór modelu luzem lub w paczkach wpływa na liczbę frontów przypisanych kategorii, wymiary opakowań oraz sposób uzupełniania. Opakowanie zbiorcze, które można ustawić na półce bez wyjmowania produktu, określa się jako SRP (shelf-ready packaging); według wytycznych branżowych kryteria koncepcji „Five Easies” to łatwość identyfikacji, otwarcia, ułożenia na półce, zakupu i utylizacji opakowania.

Gramatura a rotacja

Gramatura determinuje cenę półkową i tempo rotacji, a jej zmiana oznacza nowy produkt w kartotece, ponieważ zmiana zawartości netto wymaga nowego numeru GTIN. Warianty gramatur, kształtu i polewy dla marek własnych opisuje artykuł Herbatniki pod marką sieci – receptura, kształt, polewa i gramatura. Zestaw gramatur powinien odpowiadać rolom w kategorii: pozycje wejściowe, pozycje do zakupu rodzinnego i pozycje promocyjne.

Dostępność na półce (OSA)

Dostępność na półce (OSA – on-shelf availability) oznacza według ECR dostępność produktu do zakupu przez kupującego w miejscu i czasie, w którym go oczekuje. W modelu paczkowanym luki wynikają z opóźnień w uzupełnianiu i z błędów prognozy; w modelu luzem dodatkowo z opróżniania pojemnika ekspozycyjnego między cyklami obsługi. Miarą skuteczności jest nie tylko stan magazynowy, lecz także czas od wyczerpania miejsca ekspozycji do jego uzupełnienia.

Przed zmianą planogramu dla każdego SKU należy zebrać następujące dane:

  • rotację jednostkową i wagową w poszczególnych formatach sklepów,
  • marżę jednostkową oraz marżę w przeliczeniu na kilogram,
  • straty i uszkodzenia (kruszenie, zawilgocenie, przeterminowanie),
  • czas i koszt uzupełniania miejsca ekspozycji,
  • wskaźnik dostępności na półce w okresach promocji i poza nimi.

Logistyka i kody – GTIN, SSCC i opakowanie zbiorcze w obu modelach

GTIN (Global Trade Item Number) może mieć 8, 12, 13 lub 14 cyfr; polskie przedsiębiorstwa posługują się prefiksem zaczynającym się od 590, a najczęściej stosowanym symbolem jest EAN-13, kodujący GTIN-13. Opakowanie jednostkowe herbatników w modelu paczkowanym otrzymuje GTIN-13 odczytywany na kasie. Opakowanie zbiorcze może mieć odrębny GTIN-13 albo GTIN-14, utworzony z GTIN-13 jednostki przez usunięcie cyfry kontrolnej, dodanie cyfry wskaźnikowej od 1 do 8 i obliczenie nowej cyfry kontrolnej. Kod ITF-14 dla opakowań zbiorczych niedetalicznych nie jest odczytywany na kasach.

W modelu luzem opakowanie zbiorcze pełni więc dwie role: jednostki logistycznej i, zależnie od rozwiązania sklepu, jednostki wydawanej klientowi. Jeżeli towar jest sprzedawany na wagę, identyfikację w systemie kasowym zapewniają rozwiązania sklepu (etykieta wagowa lub kod własny), a kod GTIN-14 służy gospodarce magazynowej. Zasady te należy uzgodnić z odbiorcą na etapie zakładania kartoteki SKU.

Jednostka logistyczna i etykieta paletowa

Jednostka logistyczna, na przykład paleta, jest identyfikowana numerem SSCC (Serial Shipping Container Code): 18 cyfr, identyfikator aplikacji AI 00, kodowany w symbolu GS1-128. Etykieta logistyczna składa się z trzech sekcji – informacji o firmie, danych czytelnych dla człowieka i kodów GS1-128 – przy czym SSCC umieszcza się w najniższym kodzie; wymagane jest SSCC, a GTIN, ilość, partia i data przydatności są opcjonalne. Paleta EPAL 1 (EUR) ma wymiary 800 × 1200 mm, wysokość 144 mm i masę ok. 25 kg, a najniższa paleta w stosie nie może być obciążona ponad 5500 kg.

Zamówienia, awiza dostaw i faktury są wymieniane w standardzie EANCOM komunikatami ORDERS, DESADV i INVOIC (potwierdzenie odbioru: RECADV). Dane z awiza DESADV powinny być zgodne z numerami SSCC na paletach, co skraca czas przyjęcia dostawy.

ElementSprzedaż luzemSprzedaż w paczkach
Jednostka sprzedażyopakowanie zbiorcze lub porcja ważona w sklepieopakowanie jednostkowe o ustalonej gramaturze
Kod odczytywany na kasierozwiązanie sklepu (kod własny, etykieta wagowa)GTIN-13 na opakowaniu jednostkowym
Kod opakowania zbiorczegoGTIN-14 lub ITF-14GTIN-14 lub odrębny GTIN-13
Jednostka logistycznapaleta z numerem SSCCpaleta z numerem SSCC
Zasada rozchoduFEFO według dat partii na kartonachFEFO według dat na opakowaniach jednostkowych
Informacja dla konsumentazapewnia sklep, zgodnie z przepisamizapewnia etykieta na opakowaniu jednostkowym

Wymagania prawne i oznakowanie w sprzedaży luzem i w paczkach

Podstawy prawne i standardy obejmują rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności oraz rozporządzenie (WE) nr 178/2002 (identyfikowalność). Treść ma charakter informacyjny, nie stanowi porady prawnej, a aktualne brzmienie przepisów należy zweryfikować w EUR-Lex lub ISAP; poniższe zestawienie dotyczy wyłącznie elementów istotnych dla wyboru modelu.

Czytelność, małe opakowania i alergeny

Rozporządzenie 1169/2011 wymaga, aby wysokość małej litery x wynosiła co najmniej 1,2 mm, a dla opakowań o największej powierzchni poniżej 80 cm² – co najmniej 0,9 mm (art. 13). Gdy największa powierzchnia opakowania jest mniejsza niż 10 cm², na opakowaniu obowiązkowe są jedynie nazwa, informacja o alergenach, ilość netto i data minimalnej trwałości, a wykaz składników może być przekazany inaczej lub na żądanie (art. 16 ust. 2). Rozwiązanie to dotyczy małych saszetek, a nie opakowań o masie 250–600 g. W wykazie składników substancje z załącznika II, takie jak zboża zawierające gluten, mleko, jaja, soja i orzechy, wyróżnia się krojem pisma.

Data minimalnej trwałości i identyfikowalność

Zgodnie z załącznikiem X data minimalnej trwałości jest poprzedzona wyrażeniem „Najlepiej spożyć przed” (z dniem) albo „Najlepiej spożyć przed końcem” (miesiąc i rok). Dla trwałości do 3 miesięcy podaje się dzień i miesiąc, dla trwałości powyżej 3 do 18 miesięcy – miesiąc i rok, a powyżej 18 miesięcy – rok. Herbatniki, których trwałość przekracza 24 godziny, nie mieszczą się w wyłączeniu przewidzianym dla pieczywa i wyrobów cukierniczych zwykle spożywanych w ciągu 24 godzin od wytworzenia (wniosek z załącznika X). Polskie brzmienie wyrażenia należy zweryfikować w tekście rozporządzenia.

Identyfikowalność (art. 18 rozporządzenia 178/2002) wymaga, aby operator potrafił wskazać dostawcę i odbiorcę partii. W sprzedaży luzem partie z różnych kartonów mogą się mieszać w pojemniku ekspozycyjnym, co utrudnia ewentualne wycofanie; zasadę rozdzielania partii w sklepie należy uzgodnić z odbiorcą.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Jakość i trwałość – różnice między sprzedażą luzem a w paczkach

Według przeglądu Smith i in. (2004) o trwałości wyrobów piekarniczych o niskiej i pośredniej wilgotności decydują zmiany fizyczne i chemiczne, a ryzyko mikrobiologiczne dominuje dopiero przy aw powyżej 0,85. Dla herbatników oznacza to, że głównym zagrożeniem jakości w sklepie jest utrata chrupkości w wyniku pobierania wilgoci oraz zmiany smakowe wynikające z utleniania tłuszczów, nasilanego światłem. W badaniach pieczywa chrupkiego krytyczna aktywność wody leżała między 0,51 a 0,59, a w badaniu krakersów chrupkość zanikała w okolicy aw 0,5; są to dane dla innych wyrobów, więc wskazują jedynie mechanizm, a nie wartość graniczną dla herbatników.

Wilgoć po otwarciu opakowania zbiorczego

W modelu luzem ochronna funkcja opakowania kończy się w momencie otwarcia kartonu lub wkładu. Od tej chwili tempo pobierania wilgoci zależy od wilgotności powietrza w sklepie, czasu ekspozycji i powierzchni kontaktu; mały, cienki wyrób, jak herbatnik, ma dużą powierzchnię w stosunku do masy. Skutki ogranicza się przez dobór wielkości porcji w pojemniku, zasadę rotacji FEFO (rozchód według najkrótszej daty ważności, w odróżnieniu od FIFO, czyli według kolejności przyjęcia), przykrycie pojemnika oraz wymianę towaru zgodnie z harmonogramem uzgodnionym z odbiorcą.

Kruszenie a technologia wypieku

Kruszenie jest skutkiem połączenia struktury wyrobu i obciążeń transportowych. Wilgotność końcowa i barwa herbatników wynikają z procesu wypieku w piecu taśmowym, opisanego w artykule Technologia wypieku herbatników – piec tunelowy, wilgotność i barwa; parametry te ustala się w specyfikacji i wpływają one zarówno na kruchość, jak i na trwałość. W obu modelach przekłada się to na liczbę uszkodzonych jednostek, ale w modelu luzem straty ponosi sklep, a w modelu paczkowanym częściowo producent w formie reklamacji.

Ryzyko jakościowe w obu modelach ocenia się według następujących kryteriów:

  • szczelność i właściwości barierowe opakowania jednostkowego lub wkładu zbiorczego,
  • czas od otwarcia opakowania do sprzedaży,
  • warunki w sklepie, w tym wilgotność powietrza i nasłonecznienie ekspozycji,
  • sposób uzupełniania i rotacji partii,
  • procedura reklamacji uszkodzonych dostaw.

Najczęściej zadawane pytania

Czy sprzedaż herbatników luzem wymaga osobnego kodu GTIN?

Opakowanie zbiorcze, z którego sprzedaje się towar na wagę, wymaga identyfikacji logistycznej, najczęściej GTIN-14 lub odrębnego GTIN-13 oraz SSCC na paletach. Kod odczytywany na kasie zależy od rozwiązania sklepu, ponieważ przy sprzedaży według masy stosuje się etykiety wagowe lub kody własne. Zasady kodowania, w tym ewentualne nadanie nowego GTIN przy zmianie zawartości netto, należy uzgodnić z odbiorcą i organizacją GS1 Polska.

Czy herbatniki mogą być sprzedawane bez daty minimalnej trwałości?

Nie, jeżeli ich trwałość przekracza 24 godziny. Załącznik X rozporządzenia 1169/2011 przewiduje wyłączenie dla pieczywa i wyrobów cukierniczych zwykle spożywanych w ciągu 24 godzin od wytworzenia, do którego herbatniki nie należą. W sprzedaży luzem informacja o dacie i partii wynika z oznakowania opakowania zbiorczego oraz zasad ekspozycji; zakres informacji dla konsumenta należy zweryfikować w obowiązujących przepisach.

Jak dobrać model sprzedaży do dyskontu lub sklepu convenience?

Tabela formatów ma charakter hipotezy roboczej. Dla formatów o ograniczonej powierzchni i krótkim czasie zakupu rozważa się paczki o niskiej gramaturze, a dla formatów z ekspozycją z opakowania zbiorczego – opakowanie gotowe do ekspozycji (SRP). Ostateczną decyzję powinny wspierać dane własne: rotacja, marża na kilogram, straty i czas uzupełniania, a także wymagania konkretnego odbiorcy.

Czy ta sama receptura może być oferowana w obu modelach?

Tak. Receptura i parametry jakościowe mogą być wspólne, natomiast SKU, opakowanie, etykieta, kody i zasady logistyczne są odrębne dla każdego formatu. Różne są także badania trwałości, ponieważ opakowanie jednostkowe i zbiorcze zapewnia inną barierę dla wilgoci. IGA oferuje herbatniki luzem oraz w opakowaniach od 250 do 600 g; szczegóły formatu ustala Dział Handlowy.

Jakie dane należy zebrać przed zmianą modelu sprzedaży?

Minimalny zestaw obejmuje rotację w jednostkach i kilogramach w podziale na formaty sklepów, marżę na jednostkę i na kilogram, straty (kruszenie, zawilgocenie, przeterminowanie), czas i koszt uzupełniania oraz wskaźnik dostępności na półce. Dane powinny pochodzić z systemu odbiorcy; ogólne udziały formatów w rynku mają mniejszą wartość decyzyjną niż wyniki własnej kategorii.

Kategoria, promocje i marka własna – wpływ modelu sprzedaży na planowanie

Gazetka, czyli cykliczna ulotka z ofertami promocyjnymi, oraz polityka cenowa sieci wpływają na wybór modelu. W strategii EDLP (stałe niskie ceny) cena półkowa zmienia się rzadko, więc znaczenie ma stabilna gramatura i przewidywalny koszt wytworzenia; w strategii Hi-Lo (wysokie ceny regularne i częste promocje) rośnie znaczenie opakowań promocyjnych, zmian gramatury oraz zdolności producenta do obsługi skokowych wolumenów. Definicje te mają charakter roboczy, a konkretna sieć może stosować ich kombinację.

Promocje w modelu luzem i w paczkach

Promocja cenowa w modelu paczkowanym dotyczy jednostki o znanej cenie, co ułatwia planowanie wolumenu i rozliczenie. W modelu luzem promocja dotyczy ceny za kilogram, a zmiana popytu przekłada się na tempo opróżniania pojemników i częstotliwość uzupełniania. W obu przypadkach plan zamówień powinien uwzględniać zapas bezpieczeństwa wynikający z czasu realizacji i zmienności popytu, a harmonogram produkcji – okresy zwiększonej sprzedaży.

Reformulacja a oczekiwania odbiorców

Redukcja cukru i tłuszczu zmienia recepturę, a tym samym zachowanie wyrobu w czasie przechowywania, dlatego każda taka zmiana wymaga ponownej oceny trwałości i chrupkości w badaniach, niezależnie od modelu sprzedaży. Kierunki zmian i oczekiwania odbiorców omawia artykuł Zdrowsze ciastka – redukcja cukru i tłuszczu a oczekiwania odbiorców.

Marka własna a model sprzedaży

W przypadku marek własnych model sprzedaży rozstrzyga o zakresie projektu opakowaniowego. Dla paczek obejmuje on projekt folii z oznakowaniem marki i etykietą zgodną z przepisami, a dla modelu luzem – projekt kartonu zbiorczego i materiałów pomocniczych. IGA realizuje produkcję kontraktową i private label: umożliwia zmianę receptury, profilu smakowego, słodkości, polewy, formy i gramatury oraz przygotowanie projektów folii i kartonów zbiorczych pod markę klienta, a MOQ i warunki są ustalane indywidualnie.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!

Procedura wyboru modelu sprzedaży i kryteria decyzyjne

Decyzja o modelu wymaga uporządkowanego procesu, w którym dane sieci łączą się z informacjami technicznymi producenta. Poniższą sekwencję należy traktować jako propozycję organizacji projektu, a nie opis jednolitego standardu stosowanego przez sieci.

  1. Określić rolę kategorii herbatników w formacie sklepu (ruch, marża, zakup impulsowy) oraz zakres ekspozycji.
  2. Zebrać dane rotacji, marży na kilogram i strat dla bieżącego modelu.
  3. Zdefiniować warianty SKU do porównania (luzem, paczki o wybranych gramaturach) wraz z kodami GTIN i opakowaniami zbiorczymi.
  4. Uzgodnić z producentem specyfikację każdego wariantu, w tym parametry trwałości i zasady wyznaczania daty minimalnej trwałości.
  5. Zweryfikować wymagania prawne dotyczące etykiety i informacji dla konsumenta w danym modelu.
  6. Przeprowadzić test w ograniczonej liczbie sklepów z pomiarem rotacji, strat i dostępności na półce.
  7. Porównać wyniki z założeniami i podjąć decyzję o rozszerzeniu, korekcie lub rezygnacji z modelu.
  8. Zapisać zasady uzupełniania, rotacji FEFO i obsługi reklamacji w porozumieniu logistyczno-jakościowym.

Kryteria porównawcze

Porównanie wariantów powinno obejmować te same kryteria dla obu modeli, aby wynik nie zależał od przyjętej metody oceny:

  • koszt obsługi półki w przeliczeniu na kilogram sprzedanego towaru,
  • poziom strat i reklamacji jakościowych,
  • zachowanie chrupkości w okresie sprzedaży,
  • zgodność z wymaganiami prawnymi dotyczącymi oznakowania,
  • elastyczność zmian gramatury i opakowania,
  • możliwość obsługi skokowych wolumenów w okresach promocji.

Próbki do testów można uzyskać, kierując zapytanie do Działu Handlowego IGA, który przygotowuje wycenę B2B i pakiet próbek; zakres kooperacji opisuje strona współpraca B2B z producentem.

Podsumowanie i dalsze kroki

Wybór między sprzedażą herbatników luzem a w paczkach jest decyzją kategorialną, a nie wyłącznie opakowaniową. Format sklepu, polityka cenowa, koszty obsługi półki, wymagania dotyczące kodów i etykiet oraz ryzyko utraty chrupkości po otwarciu opakowania wyznaczają rozwiązanie, które należy zweryfikować własnymi danymi i testem w ograniczonej liczbie punktów sprzedaży.

Zapraszamy do przesłania zapytania ofertowego z informacją o formatach sklepów, planowanych gramaturach i modelu sprzedaży przez stronę kontakt z działem handlowym. Warianty i formaty opisuje strona poświęcona współpracy z producentem herbatników.

Skomentuj i oceń artykuł
0 0 głosy
Ocena artykułu
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
Wypełnij formularz kontaktowy



    Zobacz nasze ostatnie wpisy
    Ciastka owsiane – technologia, surowce i miejsce w ofercie sieci

    Technologia produkcji ciastek owsianych, kluczowe surowce, kontrola akrylamidu i alergenów oraz sposób włączania tego wyrobu do asortymentu sieci handlowej.

    Czytaj więcej
    Audyty społeczne SMETA i BSCI – wymagania wobec dostawców żywności

    Zakres, filary i system ocen audytów SMETA oraz amfori BSCI, różnice względem certyfikatu BRCGS i kolejność przygotowania zakładu produkcji żywności do audytu odbiorcy.

    Czytaj więcej
    Delicje pod marką własną – galaretka, polewa i identyfikacja wizualna

    Przewodnik dla kupców sieci i właścicieli marek własnych: parametry galaretki i polewy, projekt opakowania, wymagania etykietowe oraz kolejność wdrożenia delicji private label.

    Czytaj więcej

    Copyright © 2026 - iga.com.pl

    Polityka prywatności